Niyə bu qədər çox,zalımsan axı?
Üzülən yetim,kasıb olur həyat!
Bu qədər zalımlıq,niyə var səndə?
Həzzmi alırsan,göz yaşından həyat?



Birini yaxınla,birin çörəklə,
Sınağa çəkirsən,böyük həvəslə.
Bu gündən sabaha,qalır ümüdlə,
Acıya səbəbin varmıdır həyat?!



Acizə zərrə tək olmursan dayaq,
Deyirsən;"onlara,vermirəm mən haqq.
Ən böyük günahdır,haqq ilə solmaq",
Bunları bilərək edirsən həyat?!



Bəs niyə varlıya edirsən hörmət?
Onlarmı olacaq sənə sədaqət?!
Bu can verilibsə alınar əlbət,
Özünü məğrurla aparma həyat!