u və
onu yenidən qazların içərisinə buraxdım. Mən qazı tutanda bacım
görmüşdü.
- Cem, o quşla nə edirsən? – Bacım məndən soruşdu.
- Axı, sən mənə demişdin ki, Milad bayramı münasibətilə sənə
qaz verəcəyəm. Buna görə də mən onların ən kökünü seçmək
istəyirəm.
- Cem, biz artıq sənin üçün eləsini seçmişik. Bax, o, böyük ağ
qazı seçmişik. İndi o, böyük ağ qaz sənindir. Burada cəmi iyirmi
altı qaz var. Onlardan biri sənin, biri bizim, qalan iyirmi dördünü
isə mağazaya verəcəyəm.
- Sağ ol, Maqi, – mən dedim.- ancaq bunların hamısı eyni şeydir.
Mən elə indicə seçdiyim qazı götürərəm.
- Çox yaxşı. Onda elə indi kəs, apar.
Bacımın dediyi kimi də etdim. Qazı yenidən tutub kəsdim və
dostumgilə apardım. Mən nə etmişdim hamısını dostuma
danışdım. Dostum o ki, var güldü. Sonra biz bıçağı götürüb qazı
parçaladıq. Amma həmin daş qazın içərisində yox idi. Mən səhv
etdiyimi başa düşdüm və dərhal bacımgilə qaçdım, həyətə nəzər
saldım. Həyətdə bircədənə də olsa, qaz görünmürdü.
- Maqi, qazlar hanı?! – deyə qışqırdım.
- Mağazaya apardılar.84
- Hansı mağazaya?!
- Kovent Qardenə, Brekinricə.
- Qazların içərisində quyruğunda qara zolaq olan başqa qaz da
var idi?
- Bəli, Cem. Həmin nişanda iki qaz vardı. Onlardan birini sən
apardın, o birisini isə mağazaya apardılar.
Sonra mən hər şeyi başa düşdüm. Ayağım tutduqca Brekinricə
qaçdım. Ancaq mən ora çatanda, o, bütün qazları satmışdı. O
mənə qazları kimə satdığını demədi. Bunu siz özünüz eşitdiniz.
Bacım düşünürdü ki, mən dəli olmuşam. Bunu bəzən özüm də
fikirləşirəm.
Bu, balacaboylu kişi ağlamağa başladı. Birdən Şerlok Holms
ayağa qalxaraq gedib qapını açdı.
- Çıxın! – Holms dedi.
- Nə..ə ser?! Oy, çox sağ olun!
- Heç bir söz lazım deyil. Çıxın, gedin!
Və o, heç bir söz demədi. Balacaboylu kişi sakitcə otaqdan
çıxıb və özünü tezliklə küçəyə çatdırdı.
- Bəli, Uotson, – Şerlok Holms dedi. – Əminəm ki, bu adam bir
daha belə iş görməyəcək. O, həm də çox qorxmuşdu.
Biz göy rəngli yaqut daşı sahibinə