Milad bayramından iki gün sonra dostum, Şerlok Holms məni
yanına çağırmışdı. Mən otağa girəndə Holms divanda oturub
qəlyanını fısqırdırdı. Səhər qəzetləri də yanında idi. Divanın
yanında ağacdan qayrılmış bir stul, onun arxasında isə köhnə bir
keçə şlyapa asılmışdı. Stolun üstündə qoyulmuş lupa və
maqqaşdan aydın etmək olurdu ki, Holms həmin şlyapanı
diqqətlə yoxlayırmış.
- Siz məşğulsunuz, bəlkə bir azdan gəlim, – deyə mən onun işinə
mane olmaq istəmədim.
- Eybi yoxdur. Mən çox şadam ki, işlərimin nəticələrinin
müzakirəsində dostum da iştirak edir. İş o qədər də çətin deyildir,
amma bu işin içərisində maraqlı şeylər çoxdur.
Mən dostumun sobaya yaxın qoyulmuş kreslosuna əyləşdim
və əllərimi sobada qızdırmağa başladım. Hava çox soyuq idi.
Bayırda şaxta pəncərəyə buz kristallarından zərif naxış çəkmişdi.
- Məncə, bu köhnə şlyapa sizə bir neçə sirri, bəlkə də bir cinayəti
aydınlaşdırmaq üçün açar olacaqdır.
- Yox, yox. Burada cinayət yoxdur. – Holms güldü. –Siz bizim
binada işləyən Petersonu tanıyırsınızmı?
- Bəli.
- Bu köhnə şlyapa onundur.
- Bu onun şlyapasıdır?75
- Yox, yox. O, bunu tapıbdır. Bu şlyapanın sahibi məlum
deyildir. Bu şlyapa Milad bayramı günü, indi Petersonun sobası
üstündə qızardılan yağlı bir qazla buraya gətirilmişdi. Olan
faktlar bunlardır. Milad bayramı günü, təxminən saat dörd
radələrində Peterson Oksford küçəsi ilə evə gəlirmiş. Onun
qabağınca əlində ağ qaz aparan hündürboylu ağsaç bir kişi
gedirmiş. Küçənin tinində bir qrup oğlan bu yad adama hücum
edirlər, onun şlyapasını vurub yerə salırlar. Həmin kişi əl ağacını
qaldırıb özünü oğlanlardan müdafiə etmək istəyir, ancaq o, əl
ağacını qaldıranda arxadan vitrinə dəyib onu sındırır.
… Peterson bu hadisəni görən kimi yad adama kömək etmək
üçün ona tərəf qaçır. Amma həmin adam görür ki, vitrini
sındırıb, həm də əynində forma olan bir nəfər ona tərəf qaçır. O,
bunu görən kimi qorxur, əlindəki qazı yerə atır və kiçik bir
küçəyə dönərək qaçıb gözdən itir. Oğlanlar