İmam Həsən(ələyhissalam)-a aid bir sıra rivayətlər


Sünni alimi Zəhəbi, özünün “Təzkitətul-huffaz” kitabında, Əbu-bəkrədən belə bir rivayət nəql edir: “ Allahın Rəsulu namaz qıldığı zaman, Həsən(ə) gələrək O Həzrətin boynuna və ya kürəyinə çıxardı. O Həzrət, Həsəni(ə) yıxılmasın deyə ahəstə qaldırardıki, yıxılmasın. Bu əhvalat dəfələrlə baş verirdi. Allahın Rəsulu namazı bitirdikdə O Həzrətdən soruşandaki: Sizin Həsənə(ə) qarşı etdiyiniz işləri, başqasına qarşı görməmişik! Buyurardı: “Bəli! Həqiqətən O mənim dünyada olan xoş ətirli gülümdür. Və həqiqətən mənim bu balam Seyyid və Agadır”(Təzkirətul-huffaz, cild 1, səh 167)
Buxari özünün “Səhih” Kitabında, İbni Əbi-Nəimdən belə bir rivayət nəql edir: “Mən Əbdullah ibn Ömərin yanında olarkən bir nəfər gəlib ondan ağcaqanadın qanı haqda soruşanda, İbni Ömər ondan haradan olduğunu soruşdu? O İraqdan olduğunu deyəndə. İbni Ömər ona belə dedi: “Unzuru ila haza, yəsəluni ən dəmil-bəuzə və qəd qətəlu İbnə Rəsulillah. Səmitu Rəsuləllahə(səlləlahu ələyhi va alih) yəqulu: İnnəhuma rəyhanətayə minəd-dunya, yəni Əl-Həsənə vəl Husəynə ələyhiməssalam) Yəni: “Buna baxın məndən ağcaqanadın qanı haqda olan hökmü soruşur! Halbuki Allah Rəsulunun balasının qətlə yetirib, öldürdülər. Mən özüm Peyğəmbərdən belə buyurduğunu eşitdim: Həqiqətən bu ikisi- Həsən Və Hüseyn(ələyhiməssəlam) mənim dünyada iki ətirli güllərimdirlər”. (Səhih Buxari, cild 5, səh 27)
Muhibbud-din Təbəri özünün “Zəxairul-uqba” və Əli ibn İsa İrbəli özünün “Kəşful-ğummə” kitablarında, Cənabizidən oda öz isnadı ilə İbn Əbbasdan belə nəql edir: “Bir gün, biz Peyğəmbərin hüzurunda ikən, Xanım Fatimə(səlamullahi ələyha) ağlayan halda daxil oldu. Peyğəmbər buyurdu: “Cuiltu fidaki” (Atan sənə fəda olsun)! Niyə ağlayırsan? Xanım ərz etdi: Həsən və Hüseyn(ələyhiməssalam) çölə gediblər, bilmirəm haradadırlar!
Allahın Rəsulu buyurdu: Ağlama, onların Allahları, məndəndə, səndəndə onlara nisbət daha mərhəmətlidi. Bu zaman əllərini göyə ucaldalaraq dedi: İlahi onları özün