bəyan etməyibdir.
Bildiyiniz kimi mö`min və müsəlman din qardaşlarını
sevmək və onlara yardım göstərmək bu hadisəyə qədər
Qur`an ayələri və Peyğəmbər (səlləllahu əleyhi və alihi və
səlləm)-in söhbətlərində dəfələrlə tövsiyə olunmuş və islam
ümməti bu məsələni kamil surətdə öyrənmişdilər.
Buna görə də şübhə yoxdur ki, bu xütbədən məqsəd imam
Əli və ondan sonra gələn mə`sum imamlar (əleyhimus-
salam)-ın imamət və rəhbərliyini təbliğ etmək olmuşdur.
Onuncu sübut:
Şiə və sünnü qardaşlarının təfsir və hədis kitablarında nəql
olunur ki, islam Peyğəmbəri (səlləllahu əleyhi və alihi və
səlləm) Əliyyibni Əbi Talib (əleyhis-salam)-ın canişinliyinin
e`lan edilməsinə dair ilahi fərmanı ümmətinə çatdırmaqdan
çəkinirmiş. Hətta bu işi üç gün tə`xirə salmışdır. O, münafiq
və zəif imanlı şəxslərin bu fərmanı təkzib edəcəklərindən
nigaran idi. [28]
Bu mətləb onu bildirir ki, qarşıya qoyulan bu mövzu çox
mühüm və əsas bir mövzu olmuşdur.
Şübhəsiz ki, Əli (əleyhis-salam)-a sadəcə məhəbbət
bəsləyib ona kömək etməyin vacibliyini çatdırmaq üçün bu
qədər nigarançılığa düşməyin yeri yoxdur.
Buna əsasən tam yəqinliklə demək olar ki, “Qədir-Xum”
hədisindəki “mövla” və “vəli” sözü «imam» və «rəhbər»
mə`nasında işlənmişdir.
On birinci sübut:
Bəhsimizə aid mövcud hədislərdə “Təbliğ” ayəsinin (Maidə
surəsi, ayə 67) nazil olma səbəbi belə nəql olunur:
ﺍَﻣَﺮَ ﺍﻟﻠﻪ ﻧَﺒِﻴَّﻪُ ﺍَﻥْ ﻳَﻨْﺼِﺐَ ﺍَﻣِﻴﺮَ ﺍﻟْﻤُﺆْﻣِﻨِﻴﻦَ ‏( ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏) ﻟﻠِﻨَّﺎﺱِ
Yə`ni: “Allah-taala öz Peyğəmbərinə əmr etdi ki, Əmirəl-
mö`minin Əli (əleyhis-salam)-ı ümmətinə rəhbər tə`yin
etsin.”
Həmçinin bir çox başqa hədislərdə də bu məzmunu
bildirən ( ﻧَﺼْﺐ ) “nəsb” –yə`ni; tə`yin etmək sözü işlənibdir.
Bu özü açıq-aydın göstərir ki, məhəbbət bəsləmək və ya
yeri gəldikdə yardım göstərmək üçün bu sözü (“nəsb” sözünü)
bəyan etmək münasib deyildir.
Şübhəsiz ki, “nəsb” sözünü işlətməkdə məqsəd, imam Əli
(əleyhis-salam)-ı islam ümməətinə rəhbər tə`yin etmək
olmuşdur.
On ikinci sübut
Mövcud