Ayrılık vakti geldi mi?
Sessizliğe bürünür gece ve gündüz.
Alev alev yanan kor ateş, bir anda sönüverir.
Buğulu camlara yazdığım adını rüzgar alıp
götürüverir.
Ayrılık vakti geldi mi?
Bahçemdeki kırmızı güllerim sararıverdi.
Sabah yelime, soluksuz fırtınalar ilişti.
Uzak hayallere dalardım, bir anda suya düşüverdi.
Boğulmamak için çabalasa da, ölmekten
kurtulamaz.
Karalara bürünür, uçsuz bucaksız masmavi
denizler,
Ağıtlar yakar, saçlar yolar, gözyaşları döker,
martılar...
Aşıkların sazından, neyin sesinden, adın anılmaz
Ayrılık vakti geldi mi?
Lâl olur gecenin gözlerindeki karanlığa düşen ay
Orucum bozulmaz, gökyüzüne ilişmedi dolunay
Derdime derman olmaz, güneşle yok olan ay
Ayrılık vakti geldi mi?