Sahra,sen susqun qaldiqin muddetce hec vaxt xosbextliyi icden yashaya bilmeyeceksen -deyerek Sahradan biraz kenarda agacin altindaki dasin uzerine eyleshdi ve davam etdi,- Eger huzur isteyrsense menimle gel
-Axi niye meni tek buraxmaq istemirsen?-deyerek Sahra teeccub dolu baxishlarla Farhadi suzdu
+Sahra,senin cekdiyin acilari hiss ede bilmerem, ama basa dushe bilirem.Sadece huzunlerini paylashmaq isteyirem,burda pis ne var ki?
-Ne bilirsen ki,meni aparacaqin yer acilarimi xefifledecek?
-Bilirem,cunki ozume eminem,bir kere olsun sen de mene guven. Seni ele bir yere goturecem ki,icindeki yaralara regmen orda seni seven birileri mutleq olacaqdir..Xahis edirem menle gel.. 
Sahra razilashmisdi.Farhad onu boyuk bir mescide getirir. Sahra daha once hec vaxt mescidd, iceri girer-girmez mescidin abu havasi onu sehirledi sanki. Mescidin divarlarina, orda yazilan dualardaki umidleyici sozcuklere baxdiqca, coxdan beri unutduqu huzuru yeniden qayitmishdi qelbine.Gozlerini yumub dualar etmeye bashladi,ozunden xebersiz yanaqlarindan suzulen yashlara mehel qoymadan. Mescidden cixandan sonra Farhada donerek
-Heqiqeten sen haqliydin,senin sayende icim az da olsa rahatliq tapdi,sene nece minettarliq edeceyimi bilmirem
+Bu cox sadedir Sahra,sadece mene bir az shans ver. Senin uzunde tebessum yarada bilmem ucun.. Sahra heqiqetende coxdan beri itirdiyi gulushunu qazanmaliydi cunki buna onun ozunun de ehtiyaci vardi.. (sevinc Muradqizi)
Belece gunler kecirdi.Farhad demek olar ki, her deqiqesini Sahra ile kecirmek qerarini almishdi. Sahra ile seherden kenar gozel yerlere geder,ona bu sheherin butun gozelliklerini gostererdi.Bezen ise bashin a gelen maragli ehvalatlari danishardi ona.Birgun bu ehvalatlarinin birini anlatdiqca o gun Sahranin heqiqetende urekden gulduyunun sahidi olmushdu, Sahra o qeder icden gulurduki,Farhad bu gulushler qarshisindan donub qalmisdi.Gozlerini Sahranin gulush qonan dodaqlarindan,gozel,beyaz simasindan cekmeyen Farhad onu heyranliqla seyr

<< 1 ... 3 4 [5] 6 7 >>