fikiriylə
əlaqədar işlər etmişdilər.
Həqiqətdə kağız üzərinə bir
şəkilin "alınması" söz mövzusu
deyildi.
1568-ci ildə Daniello barbaro,
"qaranlıq otaq" adı verilən
cihaza bir lupa əlavə etdi.
Primitiv bir obyektiv
xüsusiyyətindəki linzanın açılışı,
görünüşün daha qəti ola
bilməsi üçün idi. 1802-ci ildə,
Tomas Wedgwood və Sor
Humphrey Davy, işığa qarşı
həssas bir maddəylə örtülü
kağız üzərinə, kontakt təzyiq
yoluyla siluet və görünüşlər
təsbitinə müvəffəq oldular.
Lakin təzyiq ömürlü deyildi.
1816-ci ildə, Cozef Niepce, bir
ləl-cəvahirat qutusu və bir
mikroskopda alınmış lupayla
primitiv bir fotoaparat etməyi
bacardı. Mənfi bir görünüşü
təsbit etdi. William Talbot
adındakı İngilis, 1835-ci ildə,
neqativdən alınma ilk müsbət
nəticə əldə etdi. Görünüşün
ömürlü (davamlı) olması
sağlana bilmişdi.
l839'da, Luis Daguerre, gümüş
val üzərinə görünüş alıb. Eyni
çıxış nöqtəsindən təməllənən
işlər bir-birini izlədi.
Başlanğıcda ağır addımlı
inkişaflar bir sonrakına
zincirləndi.
Ən sonunda, 1888-ci ildə, qutu
fotoaparat bazara çıxarıldı. Bu
maşın, Kodak sistemini istifadə
(Eastman Dry Plate and Film
Company - Eastman Quru Val və
Film Şirkəti) tərəfindən inkişaf
etdirildi. Söz mövzusu maşın,
100 pozalıq filmlə dolu olaraq
satılıb. Çəkilişdən sonra, maşın
və film Rochester'e göndərilir,
burada film alınır, duş
əməliyyatı edilir, maşına təkrar
film doldurularaq sahibinə
qaytarılırdı.
Söz mövzusu qaranlıq qutu
fotoqrafik məqsədlər üçün də
istifadə edilməyə
başlandığında, 19. əsrin
əvvəllərindən günümüzə qədər
əsas xüsusiyyəti eyni qalmaq
şərti ilə,