“Osmanlı âile düzeninde sofra âdâbına çok
dikkat edilirdi. Âilenin bir sofra düzeni vardı.
Aynı zamanda bütün âile fertlerinin sofrada aynı
anda bulunması şarttı.
Bugünkü gibi aklına gelen tabağı alıp televizyon
karşısına geçip yiyemezdi.
Herkesin sofrada bulunması şarttı.
Yemeğe önce evin büyüğü başlardı.
Yemekten önce mutlaka «besmele» çekilirdi.
Bu sofralarda, yemekte fazla konuşulmazdı.
Yüksek sesle gülünmez, yemeği beğenmeyen,
sevmeyen biri varsa, bunu açıklamazdı.
Sofrada su içmek isteyen olursa, gençlerden biri
bardağına suyu koyar.
O kimse suyunu bitirinceye kadar sofradakiler
bekler, su içenin yemek hakkı böylece korunurdu.
Herkes önünden yer, ekmek ve su bırakmazdı.
Çünkü bu da bir yerde israfa gidiştir.