Bir vaxtlar iki qardaş var idi. Böyük qardaş kəndinağası idi. O qədər varlı idi ki, hamı onun var-dövlətindən danışırdı.Kiçik qardaş isə böyük qardaşın yanında bir qarınçörəyə işləyirdi. Bir gün kiçik qardaş ağacınaltında oturur. Çox yorulduğu üçün onu yuxu tutur.Çox keçməmiş böyük qardaş gəlir. Ayağı ilə kiçikqardaşı vurub:«Qalx, iş vaxtı yatmaq olmaz. Unutma ki,işləməyəndişləməz», — deyir.Kiçik qardaş alakal oyanıb gözlərini ovuşdurur və: «Qardaş, məni niyə oyatdın? Çox gözəl yuxugörürdüm. Yuxuda böyük torpaqlarım, sürüylə atım,mal-qaram, ucu-bucağı görünməyən otaqlarım, var-dövlətim varidi. O qədər gözəl bir yuxu idi ki… Kaş ki, mənioyatmayaydın...» — deyir.Böyük qardaş istehza ilə kiçik qardaşa baxır və: «Sən bu saydıqlarını yuxuda görürsən ancaq bütünbunlar indi məndə var», — deyə cavab verir.Kiçik qardaş bir az fikrə gedir, sonra böyükqardaşa üz tutub deyir: «Qardaş, əslində biz ikimizdə yuxu görürük.Sadəcəolaraq, fərq ondadır ki, mənim yuxum məngözlərimi açanda qurtarır, sənin yuxun isə səngözlərini yumanda qurtaracaq.»