Nəvəsi, babasından maraqla soruşur: Babacan! Bir insanın ömrü nə qədər olur? Baba şirin bir təbəssümlə: Azanla namaz arası qədər balam. dəyəndə nəvə: Necə yəni, ömür bu qədər qısadırmı?-dey ər. Baba: Bəli balam. ömür, namazsız azanla, azansız namaz arası qədərdir.-deyə cavab verər. Nəvə yenidən soruşar: Namazsız azan və azansız namaz sözləri ilə nə nəzərdə tutduğunu anlamadım babacan. Bu nə deməkdir açıqlayarsanmı? Baba sevgi ilə əllərindən tutduğu nəvəsinə: Bax balam, bu yaxınlarda qonşumuzun uşağı doğuldu. O uşağın qulağına azan oxundu elə deyilmi? O azanın namazı qılındımı? - Qılınmadı. O azan "namazsız" azan idi. İnsan öldüyü zaman qılınan cənazə namazının da azanı yoxdur. O da "Azansız" namazdır. Əslində o namazın azanı insan doğulanda oxunmuşdu qulağına. - Bax ey insan! Doğuldun, amma öləcəksən, ömür tez bitər, həyatını yaxşı qiymətləndir. Boşa vaxt xərcləmə! -Xəbərdarlığını edirdi həmin zaman oxunan azan. Bax belə balam : - ömür, AZANLA NAMAZ ARASI QƏDƏRDİR. Əsla boşa keçirmə. Ömürünü dolu-dolu ibadetle yaşa, bir nəfəs belə boşluq buraxma!