Yorulmuşam! Her şeyden, Her kes qeder.  
Yorulmuşam! Göz yaşlarımı silerek gelen zenglere cavab vermekden. 

Yorulmuşam!  
Üreyimin hezin göz yaşlarından sinemde göl yaraderken, o gölde özümü boğmaqdan. 

Yorulmuşam!  
Sessiz bağıran ahu-zarımın quyusunda itmekden. 

Yorulmuşam! 
Hisslerimi bir musiqiye kökleyib yol ile görünmez adam kimi gezmekden. 

Yorulmuşam! 
Edaletsizce hökm çıxarıb günahsızların ezaba dücar edilmesine göz yumulmasını görmekden.

Yorulmuşam! 
Bu dünyada şeytanın donunun altında özlerine dünya quranlardan. 

Yorulmuşam qayğısızlıqdan!  
Öz körpesini hansısa alçaq maraqlar ucbatından atan dırnaqarası ana cildinde ortaliqlarda gezenlerden. 

Yorulmuşam!  
İki üzlü yox artıq minlerce üzü olan, yalnız öz menfeeti uğrunda kimlerise satan, kimerese atan insan topluluğu ile tanışlığa meruz qalmaqdan. 

Yorulmuşam!  
Hansısa mehşurluq, şan-şöhret dalğasında batanların gösterişli geyimleri üçün dilsiz-agızsız heyvanların ezazilce öldürülmesinden. 

Yorulmuşam!  
Bu dünyada özlerini hansısa yerlerin qurucusu, hakim teyin edenlerin arasındakı nifaqlar üzünden müharibelerde öldürülen günahsız insanların qanının yerlerden sadece bir miqdar su ile yuylmasından. 

Yorulmuşam!  
Bu fani ve müveqqeti dünyanın sonsuz olduğuna özünü inandıran, sonsuz ve ölumüz olmanın yollarını axtaran şeytana tabe olmuşların ölümün pencesinden (özlerine aid olmayan) canlarını qurtarmaq üçün öncelik hazırlıqlarının görülmesinden. Bu dünyada yegane güc ve qüvvet sahibi "ALLAHIN"varlığından xebersiz yaşamını sürdürenlerden.