Bir-birini bu qeder anlayan iki insan yeqin ki, heç kim görmeyib bu güne qeder.. “al” desem Quba deyerdi, hele heç “alma” olduğunu bilmeden. 
Atam yene çox meşğul olduğundan bizi artıq aeroportda gözleyirdi. Her şeyle maraqlanan şoferimizle birlikde insanların terorist kimi yoxlandığı o mekana –aeroporta getdik. Atam bizi saxta olub olmadığına emin olmadığım gülüşle qarşıladı. Menasızca meni qucaqladı. O uzun ölüm yoxlamasından keçdikden sonra nehayet samalyota, aa bağışlayın, teyyareye mindik. En sevmediyim an. Kemerler, menasız sevimlilikle hereket eden stüyardesisalar(adlarını da deye bilmirem), qalxmaq heyecanı, qarşıda heç ne vecine olmadan xoruldayan dayılar, tekerler yere deyen kimi telefonu açan gencler... En yaxşısı gözlerimi yumub qarşıda xoruldayan dayıya eyni notlarla qoşulmaq idi. 
Amma yanıma oturan şexs etrafdakı eseb korlayan, bütün bedenimi qaşındıran hadiselerin üstüne perde saldı. Çünki, o....

Insallah beyenersiz bu hekayemde ama indiden deyrem fikirler az olsa dayandracam eziyyet cekib yazram deyerlendren yoxdu bilirem ki oxuyan coxdu ama kimse eziyyet cekib rey yazmir buda meni hevesden salir

<< 1 2 [3]