Bir qızla oğlan bir-birini çox sevirdiler ve çoxdan görüşürdüler..Onların bir
görüşünde oğlan qıza deyir:
-Biz ayrılmalıyıq !
-Axı niyee ? Biz ki,bir-birimizi sevirik...
-Çünki,men başqasıyla evlenirem...
Qız birinci başa düşmek istemirdi,amma oğlan ona başa salmağa çalışırdı;
Başa düşmürsen,menim valideynlerim heç vaxt senle evlenmeye icaze
vermeyecekler.
Qız göz yaşlarını saxlaya bilmirdi :”( ve ordan ağlayaraq uzaqlaşmağa başladı..
:”(
Ancaq oğlan ona bu sözleri deye bildi—“Men senden başqa heç kimi
sevmeyeceemm!!Tekce senii !! Yalnız seni !!”
1 ilden sonra qız bir oğlanla tanış oldu..Oğlan qızı çox sevirdi..Qız da ona
öyreşmeye başlamışdı...Belelikle bir neçe müddetden sonra oğlan öz ailesi ile
qızı istemeye getdi.. Ve qız da onu atan oğlanın acığına ona “He” dedi.. Onlar
evlendiler..Bir gün eri qıza dedi: 1il qabaq seni atan oğlan yadındamı?!
-He yadımda...Nolubki?Sen onu hardan tanıyırsan?!
- O menim doğma qardaşım idi.O heç kimle evlenmirdi,sadece ölümcül xeste idi
ve ölümden bir gün qabaq menden xahiş etdi ki,seninle evlenim.. Nece ki,sene
söz vermişdi “SENI EViMiN GELiNi EDECEM”