Uzun müddət düşünürdüm ki,mən sənsiz
qala bilərəmmi?Sonra yenə düşündüm 3
gün, 4 gün sonra öyrəşərəm sənsizliyə. Mən sənə
sadəcə bağlanmışam.Sevmirəm axı səniii. Sənin
yerini başqaları da əvəz edə bilər.Səninlə
keçirdiyim vaxtı ailəmlə,dostlarımla da keçirə
bilərəm.Sənin yerini başqaları da əvəz edə bilər.
Gəzərəm,əylənərəm səni unudaram.Necə deyərlər
mən sənsiz də yaşaya bilərəm əsas mənim var
olmağımdır...Kənardan bu sözlər necə də asan
görünür. Bu cümlələri mən dilimlə dedim.Bəs
ürəyim???Ürəyimdəmi bu sözləri deyir?Yox bu
sözlərin heç biri düz deyil.
İndi anlayıram sənsiz həyatın necə
sıxıcı,qaranlıq,mənasız olduğunu. Sənsiz həyat
çox pisdir mənə.Sən yanımda olmayan da sanki
ölmüşəm,sanki mən heç var olmamışam.Sənsiz
həyat çox qəmgin keçir mənim günlərim sənsiz
yalnız ağlamağla keçir sevdiyim mənim. Sevdiyim
mənim??? Az öncə mən sənə sevdiyim dedim!!!
Axır ki,mən də qəbul etdim bu sevgiyi. Mən səni
sevirəm deyə qışqırmaq istəyirəm,amma
bacarmıram... çünki bilirəm bu sözü özüm
deyib,özüm eşidəcəm... mənim səsimi bəlkə
bütün dünya eşidər,amma sən heç vaxt
eşitməzsən,inanmazsan mənə,sevməzsən məni...
Amma üzülmürəm buna görə,bunları yazarkən də
heç ağlamıram. Çünki mənim sevgim ikimizə də
bəs edər. Mənim sevgim o qədər böyükdür
ki,qəlbimə belə sığmır.Sevgimi kağızlara yazsam
sığmaz,sevgimi bütün dünyaya bəyan etsəm yenə
sakitləşmərəm.Çünki mənim sevgim yalnız
səninlə həyat tapır. Mənim qəlbim yalnız səninlə
vurur. Mənim o kor gözlərim yalnız səni, görür.
Mənim o heç kəsin səsini eşitməyən kar
qulaqlarım yalnız səni eşidir.Mənim o boş daş
qəlbimi yalnız sənə olan sevgim doldurur. Bunları
deməkdə məqsədim sevgimi sənə sübüt etmək
deyil.Mənim sevgimin heç sübüta ehtiyacı da
yoxdur. Bəlkə də indi inanamaya bilərsən amma
vaxt gələcək sən mənim qəlbimin səsini
duyacaqsan.
Görəsən sən olmasaydın mən necə olardım
axı.Bəzən sənə səni sevirəm belə deyə
bilmirəm.Çünki bu sözlər artıq bir çoxlarının
dilində adi sözə çevrilib.Mən