Pis xarakterli bir gənc varmış. Bir
gün atası ona mismarlarla dolu
bir torba vermiş. " yoldaşların ilə
mübahisə edib döyüşdüyün
zaman hər səfər bu taxta
pərdəyə bir mismar çax" demiş.
Gənc, birinci (ilk) gündə taxta
pərdəyə 37 mismar çaxmış.
Sonrakı həftələrdə öz-özünə
nəzarət etməyə çalışmış və keçən
hər gündə daha az mismar
çaxmış. Nəhayət bir gün gəlmiş ki
heç mismar çaxmamış. Atasına
gedib söyləmiş. Atası onu
yenidən taxta pərdənin önünə
aparmış. Gəncə "bu gündən
başlayaraq mübahisə etməyib
döyüşmədiyin hər gün üçün
taxta pərdələrdən bir mismar
çıxart (sök)" demiş. Günlər
keçmiş. Bir gün gəlmiş ki hər
mismar çıxarılmış. Atası ona
"afərin yaxşı davrandın amma bu
taxta pərdəyə diqqətli bax. Artıq
çox dəlik var. Artıq keçmişdəki
kimi gözəl olmayacaq" demiş.
Yoldaşlarla mübahisə edib
döyüşüldüyü zaman pis sözlər
deyilər. Hər pis söz bir yara (dəlik)
buraxar. Yoldaşına min dəfə
özünü bağışladığını söyləyə
bilərsən amma bu dəlik
bağlanmayacaq.