-Sən niyə məni tərk etdin?
-Axı sən özün dedin mən daha yaxşısına layiqəm!

Getmək hər zaman mümkündür...əşyalarını yığıb getmək.Gedərkən məlum olur ki götürəcəyin şeylər o qədər də çox deyilmiş.
Bəzən isə götürməli nələrsə olsa da sadəcə özünə yük etmək istəmirsən. Hədsiz dərəcədə ağrı hiss edərək qapını arxanca örtürsən...və hardan gəlmişdin ora üz tutursan.

Getmək hər zaman mümkündür...darıxdırıcı əlaqələrdən. Bezdirici istirahət günlərindən, televizorda gedən maraqsız filmlərdən, kiçik mübahisə və incikliklərdən, sənin mənliyini sıxan zıncirlərdən, deyilməmiş sözlərdən, göz yaşlarından, ikilikdə hiss etdiyin tənhalıqdan...

Getmək hər zaman mümkündür....ilk vaxtlar çox çətin və tək olsa da , səhərini, axşamlarını onunla qarşılayacağın biri olmasa da bu müvəqqətidir.
Dəyərli olanlar heç vaxt tək qalmır.

Getmək hər zaman mümkündür...azadlığına olan açarı gizlətdirin yerdən götürmək, ürəyinin dərinliyindən çıxarmaq, öz dünyana geri dönmək, hər şeyi yenidən gözəl olacağına ümid etmək, həyatın hələ yeni başladığına inanmaq.

Getmək hər zaman mümkündür...bəzən özünü də boğaza yığan vərdişlərindən, nələrisə etməyi bacarmamaq qorxusundan, sevmədiyin şəhərdən, keçmək istəmədiyin küçədən, yaşamaq istəmədiyin evdən.

Getmək hər zaman mümkündür...özünü rahat hiss etmədiyin geyimlərindən, səni ruhlandırmayan makiyajından, pis xatirələr oyadan ətirlərdən.
Adiliyə çevrilən əyləncələrdən.

Getmək çətin deyil...və lazımdır. Əgər hiss edirsənsə ki, kiminsə yerini artıq dar edirsən...getmək lazımdır. Və nə vaxtsa geri qayıtmağa ehtiyac yoxdur.Çünki geriyə qayıtsan onsuz da o heç vaxt sənin xatırladığın kimi olmayacaq bir də.

Bəzən biz sadəlövhlüklə nə isə gözləyirik...heç nəyin olmayacağını bildiyimiz halda.
Özümüzü aldadırıq,ümid edirik ki bizim cəhdlərimiz nəsə bir nəticə verəcək.
Hətta bizi arxa plana keçirəndə də kiminsə həyatında layiqli yer tutmağa çalışırıq.
Halbuki seçim həmişə var:getmək və ya qalmaq...
Adətən biz qalmağı seçirik, çünki