qarşılıq gözləmədən, mənfəət
güdmədən etdiyin hər hansı bir hərəkət, atdığın
ixtiyari bir addım anındaca fövqəl status alır?
Bizdə hər şey belədir e... Məsələ burasındadır !
Bizdə öz halalca yolu ilə, yəni “peşexod”la gedən
adam onun keçməsini gözləyən avtomobillərə
xüsusi eyhamla (əllə, qaşla - gözlə, səslə)
minnətdarlıq bildirir. Ki, Allah balanı saxlasın, yol
verdiyin üçün. Oysa, keçməsi gərəkən avtomobil
deyil ki, elə sənsən də, qardaşım!. Bizdə yanacaq
doldurma məntəqəsində çalışan operatora belə
minnətçi düşürlər. Ki, benzini “1”- ci sürətlə
vursun. Havanın, qazın dolmamağı üçün. Amma
kənardan baxan elə zənn edər, həmin benzin
hörmət, izzət, minnət, tapşırıq əsasında vurulur.
Ay əzizim, pulunu verib yanacaq alırsan da.
Sözünü, şərtini de də. Nədən çəkinirsən?..
Bizdə ərə getmiş qadın öz namusunu, evlənmiş
kişi isə evinə aldığı bazarlığı da minnət mövzusu,
müzakirə predmeti etməyi bacarır. Və bir adam
çönüb demir ki, ay qadan alım, namuslu
olmaqdan məntiqli, “doğal”, düzgün nə var? Niyə
bunu xüsusi hal kimi təqdim edirsən? Ya da ay
gədə, sənin bazarlığını məgər qonşu blokdakı
Əflatun kişi eləməli idi? Özün eləməlisən də.. ***
Get, anan yaşında süpürgəçiyə, atan yaşında
“stoyanşik”ə “siz” deyə müraciət elə, ətraf səni
haydı - huyduya götürsün. Ki, adam da o ranqda
biri ilə mədəni, kübar danışar? Get bir qadınla saf
məqsədlə dost ol, ona bacı de, işinə yara. Uzağı
2 gün sonra hansısa neandertal soruşacaq:
“Saalla, aranızda nəsə olub?” Get bir kasıbla otur
- dur, bir yetimin dərdini dinlə, məqamındaca
hansısa öküz: “sən canı, nə xeyirin var?” – deyib
başın üzərini kəsdirəcək. Niyə görəsən?! Çünki
xislətimiz belə. Gördüyümüz o. Əxz etdiyimiz bu.
Çünki süpürgəçinin, “stoyanşik”in bizə verə
biləcəyi bir şey yox. Nə vəzifə, nə pul, nə diqqət.
Odur ki, getsin işinin dalınca. Çünki evdəkilərdən,
bir də qan qohumlarından savayı bütün qadınlar
gözümüzdə potensial qurban tipajlarıdır... Qarmaq
tutmayanda məcburən bacı deyirik,