, qayğısı, sevgisi Arazı elə
arxayın salmışdı ki, heç nəyin fərqində deyildi.
Günəşli bir yaz səhərində yuxudan oyanan Arzu
halında bir xoşagəlməzlik hiss elədi. Tez-tələsik
özünü vanna otağına çatdıran Arzu öyüdükcə
öyüdü. Bət-bənizi ağarmış halda vanna
otağından çıxan Arzu anası ilə qarşılaşdı.
- Bu nə sir-sifətdi, qızım, nə olub?
- Bilmirəm, mama, deyəsən soyuqlamışam, içim
qarışır, halım pisdir... – deyib qarnını ovuşdura -
ovuşdura zarıdı və otağına keçib yerinə uzandı.
Əvvəlcə ağlına heç nə gəlməsə də birdən ilan
vurmuş kimi yerindən sıçradı.
"... Ola bilməz, mensturasiyam vaxtaşırı
gecikibdi indiyəcən, yəni mən aldandım...” –
deyə həyəcanla başını tutdu. Amma içinin
dərinliyində hardasa qəribə hiss titrədi sanki...
Işə gələndə yolüstü aptekdən bir test aldı.
Girişdə Gülər onu görəndə təəcüblə içini çəkdi.
- Arzu, rəngin niyə qaçıb?
- Bilmirəm, Gülüm, səhər yuxudan durandan içim
qarışır.
- Olmaya.... – Gülərin nitqi kəsildi.
- Deyəsən... – dedi Arzu.
- Test eləmisən?
- Yox hələ, indi aldım.
Otaqlarına keçib pəncərələri açdılar.
- İndi fikrin nədi?
- Saxlayacam.
- Sənin başına hava gəlib deyəsən?
- Yox niyə ki, Gülər bilsən bunu nə qədər
istəyirəm.
- İstəmək hər şey deyil, Arzu. Bəs Araz,
valideynləri, səninkilər.... Nə deyəcəklər?
- Məni heç kəsin fikri maraqlandırmır, Gülüm. Bu
gün sabah 35 yaşım olacaq. Bu mənim
həyatımdı.
Gülər təəssüflə başını buladı.
- Sənə çətin olacaq – dedi. – Amma hər zaman
yanındayam, bitanəm. Araza deyəcəksən?
- Həə, heç onsuz olar?
- Görəsən necə qarşılayacaq?
- Bilmirəm, Gülüm, bu barədə heç vaxt
danışmamışıq daaa...
- Nə barədə danışmısınız ki, indiyədək? Sən bir
dəfə özünü ona qurban verdin.
- Ona yox, Gülüm, sevgimə... – deyib Arzu
köksünü ötürdü.
- Bilə - bilə ki, onun valideynləri səni heç vaxt
qəbul etməyəcəklər...
- Həə, bilə - bilə... – Arzu köksünü ötürdü.
***
Arazın kefi kök idi. Valideynləri söz vermişdilər
ki, magistraturaya girsə ona maşın alacaqlar.
Kafedə