dalıyca? Amma o bu
niyyətlərini oğluna açıqlamırdı. Çünki Samir
elə bilirdi ki, evin bütün işlərini anası görür.
Anasının bütün gün dükanları, gözəllik
salonlarını, rəfiqələrinin evini gəzib özünü
kübar və alicənab göstərməyindən xəbərsizdi.
Samir Arzunun ağrımağından çox pis oldu.
Anasının yanında özünü laqeyd göstərməyə
çalışdı. Lakin resepti götürüb dərmanları
almaqçün aşağı düşdü. Yarım saat sonra
gəldi, stəkana ilıq su töküb Arzunun yanına
getdi. O Arzunun rəngini görüb dəhşətə gəldi.
Elə bil yuxudan ayıldı. Əslində Samirin Arzuya
rəhmi gəlirdi. Onunla sevib evlənmişdi. Amma
bəzən onu görməyə gözü olmurdu. Arzu
Samiri görəndə sevinmədi, üzündə heç bir
dəyişiklik olmadı. Bu Samirin nəzərindən
yayınmadı. Samir ona yaxınlaşıb üzündən
öpdü və astaca dedi:
-Əzizim,al dərmanını iç.
Arzu heç bir söz söyləmədən ona itaət etdi.
O bir kəlmə də danışmaq istəmirdi. Arzu
yorğun və zəif idi. Samir ona çay gətirdi. O
tərəddüd etmədən çayı içdi. O biri otaqdan
Fəridənin səsi gəldi:
-Abır yox, həya yox. Hələ kişiyə çay
gətizdirir. Bir azdan önlük də taxarsan ev
işlərini görərsən. Sən də kişisən? Mənim
oğlum qorxaqdı. Arvadın sözüylə oturub
durur.
Bu sözləri eşidən Arzu üzünü yana çevirib
daha da hönkürdü. Samir başını aşağı salıb
susdu.
Arzu yorğun-yorğun dilləndi:
-Heç olmasa bircə dəfə cəsarətin olsun,
özünü müdafiə elə. Sən özünü müdafiə edə
bilmirsən, məni qorumağa gücün yetərmi?
Aciz olma, Samir, kişiyə acizlik yaraşmaz.
Bu sözlər Arzunun ağzından o qədər kəskin
çıxdı ki, Samir heç bir cavab verə bilmədi.
Görünür o da anlamışdı hər şeyi, o da
bezmişdi bu qədər alçaldılmıqdan, qanmaz
yerinə