Arzu uzanıb pəncərəyə tərəf baxdı.
Gözlərindən yaşlar axırdı. O sevgiyə, qayğıya
möhtac idi. Arzu insanlardan heç bir yaxşılıq
gözləmirdi. O yaxşı insanların necə olduğunu
unutmuşdu. Həyat onunla amansız rəftar
edirdi. Deməli hələ də yaxşı adamlar varmış.
Arzuya da kimsə xeyirxahlıq edərmiş. Elə bir
az keçmişdi ki, qaynanası tələsik içəri
girdi.Yasəmənlə Nərgizi görüb təəccübləndi.
-Xoş gəlmisiz, ay qonşu. Xeyir ola, qapının
ağzında niyə dayanmısız? Arzu haradadı?
-Xoş gününə gələk, Fəridə xanım. Arzu
nasazdı. Yenə ürəyindən ağrılar qalxıb. Cavan
gəlindi, bu yaşında ürəyi xəstəlik tapıb. Onu
niyə həkimə aparmırsız?Allah göstərməsin
demirsizmi başına bir iş gələr.
Fəridə özünü sığortalamaq üçün ərini ortaya
saldı.
-Eh, ay Yasəmən, neçə ildi özün görürsən,
kişi xəstə, salamat günü olmayıb. Mən yazıq
hansı birinin qeydinə qalım? Şükür Allaha əri
var, aparsın yoxlatsın, müalicə də elətdirsin.
Nəyimə lazım. Daha mənim o yaşım keçib.
Nə işlərinə qarışıram nə bir söz deyirəm.
Cavandılar, qoy istədikləri kimi yaşasınlar.
Arzuya deyirəm, a bala dilini bir az şirin elə.
Yenə də kimə deyirsən, öz bildiyini eliyir.
Fəridə kiminsə eşidəcəyindən ehtiyatlanırmış
kimi səsini yavaşıdıb başını Yasəmənə sarı
uzadaraq dedi:
-Zalımın qızının dili elə bil bibərdi. O uşağı
da evdən didərgin salıb. Samir deyir iti
görüm, qurdu görüm bircə Arzunu görməyim.
Qulluğunu da mən eliyirəm gəlin gətirən bir
gündən. Elə bil evimizə gəlin yox, bəla gəlib.
-Bıy başıma xeyir, ay Fəridə o nə sözdü
danışırsan? Gül kimi uşaqdı Arzu. Mən neçə
ildi onu tanıyıram, onun ağzından nə nalayiq
söz eşitmişəm, nə də bir tərbiyəsiz hərəkətini
görmüşəm.
Fəridə Yasəmənin sözlərindən alındı.
-İndi deyirsən mən boyda adam yalan
danışıram?
Yasəmən istədi desin ki, hə, elə sən ifritənin,
azğının birisən ki, bu evdə hamının gününü
qara eliyibsən. Arzuya da böhtan deyirsən,
özünü gözə soxmaqçün oğlunu da fitnələyib
salırsan o yazıq gəlinin canına. Sözlər onun
boğazına kimi