bilmirdi.
Arzu ölüm-zülm iki həftəni birtəhər yola
verdi. Gecə səhərə kimi ürəyinin ağrısından
yata bilmirdi. Uşaqlar gələndən bəri öz
otağında yata bilmirdi. Yatağını uşaqlara
vermişdi. Onlar isə qonaq otağındakı divanda
yatırdılar.
Bir axşam yenə evdə Fəridənin qışqırtısı
eşidildi. O nəyisə axtarırdı. Səsə Samir
diksindi. Arzu mətbəxdə qab-qacağı səliqəyə
salırdı. Ona elə gəldi ki, qəflətən fəlakət üz
verdi. Fəridə alışıb yanan adamlar kimi
qışqırırdı.
-Bıy, başıma xeyir, pullar yoxa çıxıb.
Qoyduğum yerdə yoxdur. O pullar Nüsrətlə
mənim pensiya pullarımız idi.
Fəridə qışqıra-qışqıra dizlərinə döyürdü.
Yazıq Nüsrət həyətdən evə yenicə girmişdi.
Arvadının qışqırtısını eşidib yenə də gəlinlə
dava-dalaş saldığını düşündü. Amma
Fəridənin puldan danışdığını görüb heç nə
anlamadı.
Arzu tir-tir əsirdi. O bilirdi ki, bu da
qaynanasının növbəti hoqqalarından biridir.
Arzu soyuqqanlı olmağa çalışdı. Sabah səhər
Nüsrətlə Fəridə qızının yanına Türkiyəyə
uçacaqdılar. Arzu istəyirdi ki, o tez çıxıb
getsin. Samir də anası evdə olmayanda
Arzuya xoş davranırdı. Fəridə Samirin ona
məhəl qoymamağını görüb dedi:
-Ay bala, niyə maraqlanmırsan ananın səsi
aləmi niyə götürüb?
Samir başını buladı. Bu hərəkət Fəridəni lap
özündən çıxardı.
-Hə, başını bulayarsan da. Elə hərəkət
edirsən elə bil bu olanların sənə heç bir dəxli
yoxdur. Hamısı arvadının əməlləridir. Arvadın
götürüb o pulları. Düşünür ki, mən gedəndən
sonra pulların altından girib üstündən
çıxacaq.
Fəridənin söylədikləri hər kəsi
heyrətləndirirdi. Nüsrət ayaq üstə quruyub
qalmışdı. Arzunun belə iş görməyinə nə
Samir, nə Nüsrət inanmırdı. Bu çox ciddi
ittiham idi. Arzunun ürəyindən ağrı qalxdı. O
ayaq üstə büdrədi. Özünü güclə ələ alıb
qapının kənarından tuta bildi.
Samir dedi:
-Ay ana, yaxşı-yaxşı bax hər yerə. Yəqin
yadından çıxıb başqa yerə qoyubsan. Bu evdə
kimdi sənin puluna dəyən? Nahaq kimdənsə
şübhələnirsən. (O Arzudan nahaq
şübhələnirsən deyə bilmədi).
Oğlunun bu