cəsarət tapmayan
Samirəmi? Ya da gizlində mənə mehribanlıq
göstərib sizdən qorxan qaynatamamı? Yoxsa
əri ilə il boyu gəzməklərdə olan baldızıma və
onun tərbiyəsiz, ərköyün uşaqlarınamı? Budur
mənim həyatım. Bundan ibarətdir. Tanrı məni
sizə qul olmaçün göndərməyib. Mən ailə
quranda xoşbəxt olmaqçün qurmuşam.
Arzu yerə çökmüşdü. O danışdıqca
hönkürürdü. Əlləri, ayaqları titrəyirdi. Samir
divara söykənib dişlərini bir-birinə sıxmışdı.
Rəngi ağappaq olmuşdu. Fəridə Arzunun
söylədiklərindən heyrətlənmişdi. O gözləmirdi
ki, Arzu nə vaxtsa hər kəsin yanında ona
qarşı bu cür ittihamlar sürəcək. O indi
həqiqətən də söz tapmırdı danışmağa.
Nüsrət isə divanın bir küncündə büzüşüb göz
yaşları axıdırdı. O Arzunun söylədiklərindən
çox təsirlənmişdi.
Fəridə daha artıq tab gətirməyib:
-Samir!!! Görürsən arvadının dillərini? Gör
mən nələr çəkirəm. Sən evdə olmayanda bu
mənə beləcə bozarır.
Arzu gözyaşları içində boğularaq:
-Mən heç olmasa bircə dəfə görmək istərdim
ki, Samir məni müdafiə etsin. O bunu heç
vaxt etməyəcək. Bu o demək deyil ki, siz onu
düzgün tərbiyə etmisiz. Onun sizə tabe
olmağı əxlaqından yox, qorxaqlığından irəli
gəlir. O qorxaq və acizdi. Bunun günahkarı
sizsiz. Ailədə hamının bədbəxtliyinin
səbəbkarı sizsiz. Ola bilsin ki, mən kimsəsiz
və yoxsulam. Amma mənim qürurum və
mənliyim var. Mən xeyirxah və mərhəmətli
olduğum halda siz azğınlaşmısınız. Bu gedişi
saxlamağa mənim gücüm çatmaz. Amma
Tanrı özü bilir sizi necə qəlibə salmaq
lazımdır. Mən sabah çıxıb gedəcəyəm.
Narahat olmayın getməyə yer taparam, iş də
taparam. Hər halda güzəranım bundan pis
olmayacaq.
Arzunu qəhər boğurdu. Tez-tez öskürürdü.
Əlləri əsə-əsə qrafindən su götürüb
sakitləşdirici dərman atdı, yatağına uzandı.
Samir pencəyini götürüb evdən çıxdı. Nüsrət
ağzına su alıb oturmuşdu. Fəridə o tərəf bu
tərəfə vurnuxurdu. Arzunun təsirli çıxışları
ona yer eləmişdi. Arzu Samirin də, Nüsrətin
də gözünü açmışdı. İndi Fəridə fırıldaqçı,
yalançı çıxmışdı. O