a gətirsin.
Fəridə qorxa-qorxa dedi:
---Arzunu?Arzu burda...dı?Axı o...
---Hə,burdadı.Nolub,yoldaş Məmmədova?
Görürəm çox təəccüblənirsiz.Axı o ölüb hə?O
bura necə gələ bilər?Bəlkə sağ qalıb?
Fəridə tir-tir əsirdi.
---Onu siz öldürmüsüz!Müstəntiq kəskin
şəkildə söylədi.
---Mən yox!O intihar edib.
Müstəntiq acı-acı güldü.
---Bu qədər gülünc olmayın.Söz haradan
bilirsiz ki,o intihar edib?Söz məni dolamısız?
Mən sizinçün nə Samir,nə də Nüsrət kişi
deyiləm!
Orta yaşlı,cüssəli müstəntiqin gözlərindən
qəzəb yağırdı.O Fəridənin üzündəki həyasız
və kinli ifadəni seyr edib ona çox mühakimə
edirdi.
---Deyirsiz Arzu axşam dava-dalaş saldı.Bəs
o zaman oğlunuz niyə başqa fikirlər söylədi.O
sizi ittiham etdi və dava-dalaşı sizin
saldığınızı söylədi.
---Oğlum?O hardadı?
---Narahat olmayın,onun qeydinə qalan
tapılar.Siz öz qeydinizə qalın.Arzunu necə
öldürdüz?Bədənində heç bir xəsarət
olmadığına görə ehtimal ki,ona dərman
içiribsiz.
Nərgiz əllərini üzünə qoyub göz yaşlarına
boğulmuşdu.O bu bir neçə saatın içində nə
qədər gərginlik keçirmişdi.
Fəridə artıq onun heç bir qurtuluşu olmadığını
görə-görə yenə dedi:
---Ay başına dönüm,nə dərman?Mən onu nə
gördüm?Onun beyni pozulmuşdu,yəqin nə
etdiyini bilməyib,dərmanı içib intihar edib.
Müstəntiq özünü ələ ala bilmədi.
---Qurtarın,yoldaş Məmmədova.Bura
sizinçün teatr deyil,polis şöbəsidir.Siz də
cinayətkarsız.
Fəridə müstəntiqin səsini qaldırmağından
diksindi.Olanları öz xeyrinə danışırdı.Hətta
ailədəki münaqişələri həmişə Arzunun
başlatdığını iddia edirdi.Müstəntiq otaqda
var-gəl ediərək:
---Bəs qonşular bunun əksini söyləyir.
---Eh,qonşu nə bilir mənim evimin içini?
---Səhv edirsiniz,sizin qapıbir qonşunuz
Nərgiz xanım onun əşyalarının arasında
məktub olduğunu söylədi.O Arzuyla yaxın
münasibətdə olub və demək olar ki,sizin
ailədə baş verən hər bir şeydən xəbərdardır.
---Kim,Nərgiz?Nə məktub?
Müstəntiq Fəridəni ifşa etməkçün dedi:
---Bəli,məktub var ortada.Arzu xanım
ölümündən bir