Cəsəddən barmaq izlərini götürdülər.Həkimin
də barmaq izlərini götürüb yoxladılar.Dərman
şüşəsində başqa barmaq izi də vardı.Nərgiz
özünə gələndən sonra atasıyla şöbəyə
getdi.O gördüklərini və bildiklərini təfsilatıyla
danışdı.Ondan bir müddət əvvəl Arzunun
necə xəstələndiyini,ərinin və qaynanasının
ona olan münasibətini və s.Nərgizin
danışdıqlarından sonra müstəntiqin şübhələri
daha da artırdı.O Arzunun intihar etməyinə
inamırdı.Nərgiz bir az duruxdu və dedi:
---Yoldaş müstəntiq,Arzu mənə xeyli müddət
əvvəl kitabların arasına məktub yazıb
qoyduğunu demişdi.Ola bilsin ki,yazılarının
hansındasa və məktubda nəsə tapmaq
olar.Birdə ki,onun qaynanası yəqin ki uçuşa
hazırlaşır,onu saxlatmaq lazımdır.Bu fikir
bayaqdan müstəntiqin ağlına
gəlməmişdi.Görünür qonşu qız onun
qaynanasını bu qədər yaxından tanımasaydı
belə ehtiyatla hərəkət etməzdi.Ola bilsin
ki,elə bu cinayəti Nərgizin vasitəsiylə
tapdı.Axı o Arzuyla yaxın olan yeganə
adamıydı.O telefona yaxınlaşıb hava limanına
zəng vurdu və tapşırıq verdi.
---Məmmədova Fəridə Taleh qızı.Təyyarəyə
minməsi dayandırılsın.
Bir neçə polis nəfəri Nərgiz və atasıyla
Arzunun yaşadığı ünvana gəldilər.Polis kilidi
açdı və onlar içəri daxil oldular.İlk öncə
Nərgiz olanları xatırladı.Bədəni keyidi.O
Arzunun müəmmalı ölümünü açmaqda kömək
etməliydi.O cəsarətini toplayıb eyvandakı
kitab şkafına yaxınlaşdı.Arzunun yazılarını
götürdü.İşarə verdiyi kitabı açdı.Orada
qatlanmış ağ kağız vardı.Yəqin etdi ki,bu
həmin məktubdur.Onlar lazımi şeyləri götürüb
şöbəyə getilər.
Müstəntiq Nərgizlə təkbətək qaldı və onlar
məktubu açdılar.Orada yazılmışdı:
---Mən Əsgərli Arzu Cəfər qızı ölümümü
bilməyərəkdən bu məktubu yazıram.Həyatım
çox ağırdı.Hər şeyimi itirdim.Şəxsiyyətimi
itirmərəm.Ailə qurandan sonra arzularımı
dəfn etdim.Bütün istəklərim gözümdə
qaldı.Heç kimdən şikayət etmirəm.Amma ailə
vəziyyətim çox dəhşətlidi.Ürəyim də
xəstədi.Bilirəm ki,ömrümün sonuna çox
qalmayıb.Mən ərimdən də,qaynanamdan