2.bolum :*Irem*
(1.hisse)
Dunyaya ilk geldiyimizde tunelin sonunda isiq gormus,o isiga dogru qacan aciz varliqlar kimi aglayir,dunyadan kocduyumuzde ise ezab icinde yene eyni isiqli tunele duserek aglayan insanlariq biz. Heyat…sen bu qedermi acimasizsan ki,geleni de gedeni de agladirsan? Geldiyimizde gelmek istemeyib,kocduyumuzde ise geldiyimizden sonra istediyimizi etmediyimiz ucunmu aglayiriq? Bunu ne men bilerem,ne de bir basqasi…Deyirler insan dunyaya gozunu ilk acdiginda Tanri onun alnina taleyini yazarmis…Bes bu yazini ozumuz yazsaq olarmi? Bele bir sey mumkundurmu? Mumkun olub olmadigini arasdirmayacam,cunki inanmadigim bir seyin mumkunati yoxdur. Neyemi inaniram? Taleyimizin heqiqeten alnimiza yazilmagina ve o yazinin silinmemesine. Teecublenirem…yasadiqca uzun sandigimiz,eslinde ise cox qisa gorunen omrumuzun uzun misralarini nece kicik bir alina yazmaq olar? Inanin,hec bunun da cavabini bilmirem…Dogularken aglayib,olerkensizlayiriqsa,niye yasayarken gulmeyek? Yene taleh? Beli…yeni eyni taleh…
Men…Irem Usanli…1973-cu il 6 fevralda dunyaya goz acdim. Heyat meni ilk saniyelerinden aglatmadi,biraz nefesimi keserek shoka saldi. Daha sonra ise dogum kreslosunda can agrisindan bezmis anam Mesmeye baxib ,yazigi gelerek mene de bir sille cekib aglatdi. Doguldugumda o qeder balaca,o qeder urpek imisem ki,mene toxunan *Qirilib dagilar* deye qorxurmus. Daha ilk gelisimden heyata meydan oxumaga basladim men. Cixardim xencerimi onunla doyuse hazirlasdim. O ise kas ki,menimle dost olsaydi…Heyatimin mene nifret etdiyini bildikden sonra ise umumiyyetle niye bu dunyaya geldiyimi sorguladim. Nece defe kaskiler yagdirib,dunyadan kocmeyim ucun bed dua etdim bir Allah bilir birde men…
Korpeliyimden bir nece ana qucaginda gezdim. Beli-beli,sehv oxumadiniz,menim coxlu analarim var idi,biri oz anam Mesme,diger uc kicik anam- Gulnare,Sevda,Ezize ve sirin qoca analarim Ezize ile Sevda nenelerim. Mene qarsi olan o xos nevazish,o sonmez diqqetlerini sonradan nece qaytaracaqdim