bilmirdim. Her gece yatdigimda neche nagil dinledim,neche hekayeler esitdim…Bu hekayelerden en gozeli anamla atamin sevgisi idi. Dillere dastan olmus Mesme-Ibrahim esqi hele de rayonumuzun aktual movzusu idi. Her kes bize paxilliq ceker,her kes yerimizde olmaq isteyerdi. Onlari anlayirdim,yag-bal icinde kim yasamaq istemezki? Lakin menim yerimde olmalarini istemezdim…Qisqancligimdan deyil,alnima yazilan taleyimden. Erkoyun boyumemisdim,her kesin sozune riayet eder,sakitce bir kenarda oz oyunlarimi oynayardim. Bitmez hediyyelerim,saysiz-hesabsiz gelinciklerim bezen meni bezdirerdi. Boyuk bir el arabasina minib kuce usaqlari kimi kendin o basindan bu basina surerdim. Hec vaxt etdiyim bunun kimi bezi deliliklerin ustunde danlanmazdim,eksine sakitciliyimi pozdugum ucun her kesi sevindirerdim. Bizden 4 ev araliqda bir qiz yasayardi,adi Leman idi. Onunla her zaman tepeye cixar,xos sohbetler ederdik,lakin qardasi sohbetimizi her zaman pozar,bizi acilayib ayirardi. Lemana cox yazigim gelerdi,her zaman menim anamla olan sevgime hesed aparardi,oz bacisi olmasina baxmayaraq mene de baci deyerdi,halbuki menden tam 5 yas boyuk idi. Onun anasi bizi birlikde gordukde qizini doyerek eve aparardi,hec zaman anlamazdim niye bele etdiyini. Daha sonra ise anamin danisdiqlarindan anladim ki,eslinde onun anasi Qemer xala bize coxdandan dusmen kesilmis birisidir. O zamanlar cox balaca idim,5-6 yasim olardi. Anama her defe *Lemani bize getirek,anasi onu doyur* deyib yalvarardim,lakin yalvarislarim bosuna olardi. Lemani doymekle yetinmeyib,boyuk qizi elil olan Gulsene de gun isigi vermezdi. Gulsene de cox yazigim gelerdi…Onlari ana terefinden bedbaxt olmus birileri kimi hesab ederdim her zaman. Hec ata terefinden de bextleri yox idi. Atalari olum ayaginda iken onlara destek olacaq birisi yox idi. Qardaslari Oqtay cox dikbas,ozunubeyenmis birisi idi. Gozlerimi acdigimdan onu yekeper eqoist birisi kimi xatirlayiram. Men onun yasinda olsam ne ederdim goresen? 17 yasim olsaydi onun kimi,yegin

<< 1 [2] 3 4 ... 8 >>