Ata, mənim gözəlliyimə bu da azdır! Hamımıza bu da azdır!
Bu 23 illik ayrılıq ərzində arıqlamışam, kobudlaşmışam. O vaxtkı mehribanlığımdan əsər-əlamət qalmayıb. Kim bilir, bəlkə bu hərbi ciddilik mənə daha çox yaraşır. Mən indi kişiləşmişəm və kifirləşmişəm. Bu da əbəsdir, ata! Heç bilmirəm nəyimə lazımdır bunlar: kimi mən qorxuda bilərəm belə kişiliklə? Səni?
Ata, birlikdə olduğumuz günlər üçün darıxıram: Biz ayrılandan sonra, mən hər gecə müxtəlif yuxular görurəm. Yuxuda biz bir yerdəyik. Doğma dilimizdə danışırıq. Yuxuda mən çox sevincliyəm, yaraşıqlıam, yaralarımın, işgəncə yaralarının yeri bilinmir. Ata, yuxuda mən mahnı oxuyuram, səsimin əks-sədası ruhumu oyadır!
Bilirsən, ata, mən sənə demək istəmirdim, amma indi mənim adımı dəyişiblər. Bagışla, amma mənə öz adlarını veriblər. Indi mənim adım A: ilə başlayır. Yox, yox ardını yazmayacam. Senin xoşuna gəlməz. Sənin kefini pozmaq istəmirəm. Sənin başın vacib işlərə qarışıb( olimpiyada, masin sergisine), səni vacib işlərdən ayırmaq istəmirəm. Ümumiyyətlə, ola bilsin sənə yazdığım məktub - büyük bir səhvdir! Nahaq yere bunu sənə yazdэm - səni vacib işlərdən ayırdэm. Amma, inan, ürəyim bulanır! Ətrafda bircə dənə də olsun doğma adam yoxdur. Hər tərəfdə onlardır: Çalışırlar mənim ruhumu dəyişsinlər, özlərinə oxşatmaq istəyirlər. Ata, mənim muqavimət göstərməyə taqətim qalmayıb. Mən susuram ve bütün təhqirlərə, rəzilliklərə dözürəm. Mən öz halıma öyrəşmişəm və manqurta çevrilirəm. Bilirsən ata, 23 il köklərimi qırıb atmağa kifayət deyil! Lakin bu köklerin üstündə yeni nəsil törətməyə 23 il yetər. Ola bilsin, biz nə vaxtsa görüşdük, amma o vaxt sen meni artıq tanımayacaqsan. Hərcmərclik ve mənə edilən haqsızlıq mənim şüurumda dərin və silinməz iz buraxıb. Bax bunu mən sənə, ata, heç vaxt bağışlamayacam!
P.S. Axmaq suala görə üzr istəyirəm - bəs sən məni qaytarmaq istəmirsən?
İmza: Sənin oğlun