Kosmosda qravitasiya yoxdur.
Belə fikirləşməkdə əsas səbəkar
" cəkisizlik" dediyimiz anlayışdır.
Qravitasiya hər yerdə var və o
hər bir insana eyni cur təsir
edir. Orbitde kosmonavtlar ona
gorə cəkisizlik vəziyətinə
duşurlər ki, onlar oz gəmiləri ilə
birlikdə daim yerə horizontal
mustəvidə "yıxılırlar". Məsafə
artdıqca qravitasiya azalır,
ancaq itmir. Eləcə də kosmosda
vakuum şəraiti movcuddur
demək yanlışdır. Əslində
ulduzlararası sahə atom və
hissəciklərlə doludur, sadəcə
onlar arasında məsafə
yerdəkindən daha coxdur.

İnsan beyninin yalnız 10%
calışır.
Maqnit-rezonans araşdırmalar
bunun yalan olduğunu subut
etmiş və gostərmişdir ki, insan
beyninin boyuk bir hissəsi daim
fəaliyyətdədir.

Hundurdən atılmış qəpik insanı
oldurə bilər.
Havanın muqaviməti qəpiyin
təsir gucunu cox zəiflədəcək və
qəpik hətda Empire State (380
metr)-dən atılsa belə insana
coxda təsir etmiyəcək.
Yaşlı insanlarda beyin
huceyrələri inkişaf etmir.
Təcrubələr gostərir ki, beyinin
inkişafının əsas mərhələsi erkən
yaşlarda daha surətlə inkişaf
etsədə, yaşlılarda da
huceyrələrin bolunmə prosesi
gedir.Neyronlar insan dunyasını
dəyişənə qədər inkişaf edir.
İldırım eyni yerə iki dəfə
vurmur.
Əslində bu əksinədir, eyni yerə
vurmaq ehtimalı daha cox olur.
Empire State ildə 25 dəfə
ildırım zərbəsinə məruz qalır.

Dırnaq və saclar öldükdən
sonrada uzanırlar.
İnsan öldükdə butun onda
gedən proseslər dayanır. Belə
fikir sadəcə optik illuziyadan
yaranır. Çünki öldükdən sonra
bədən coxlu maye itirir, dəri
quruyur və butun bunlar bu
səhv ideyanın yaranmasına
səbəb olur.

Cin səddi hətta kosmosdan
gorunur.
Əslində isə hec yerini biməsən
onu görmək demək olar ki,
mümkün deyil. Misir Ehramları,
təyyarə zolaqlarıda eyni ilə eyni
cür görsənir.
Fəsillər Yerin Gunəşdən
uzaqlaşmasından asılı olaraq
dəyişilir.
Əslində Yerin Günəşdən
uzaqlaşması temperatur
dəişikliyinə coxda təsir etmir.
Əsas məsələ Yerin oxunun
Günəşə nəzərən