Din exlaqından uzaq yaşayan cemiyyetlerde insanların böyük hissesinin heyatdakı meqsedleri bir-birine benzeyir. İlk baxışda bir-birlerinden ferqli görünseler de eslinde temelde eynidirler. Çünki heyat terzleri deyişse de dünyaya aid istekleri, bağlılıqları, ehtirasları, planları, idealları ve emelleri çox oxşardır.
İnsan xarakterinin formalaşdığı ilk iller uşaqlıq illeridir. Bu illerde uşaqların olduqca mesuliyyetsiz ve dünyadan xebersiz heyatı olur. Sonra mekteb heyatı ve genclik illeri gelir.
Bu illerdeki meqsed, çoxlu dostlar tapmaq, mektebde meşhur olmaq, debe uyğun paltarlar geyinmek, etrafındakılara özünü göstermek kimi klassik isteklerle mehduddur. Daha sonra mekteb illeri sona çatır ve iş heyatı başlayır. İş heyatında insan öz peşesinde yükselmeye, daha çox pul qazanmağa, daha üstün mövqeye yiyelenmeye çalışır. Bunun üçün bütün vaxtını ve imkanlarını istifade edir. Hemçinin yaxşı insan tapıb evlenmek ve "oğul-uşaq sahibi olmaq" üçün sey gösterir. Dünyadakı en ehemiyyetli hadisenin "xoşbext aile qurmaq" olduğunu düşünür. Bir sözle, insan doğulur, böyüyür, tehsil alır, iş heyatına başlayır, evlenir, övlad sahibi olur, bacardığı qeder pul ve etibar qazanmağa çalışır, sonra uşaqlarını evlendirir, neve-netice sahibi olur… Belelikle, bir neçe dünyevi meqsed ve idealla yaşayır. Elbette ki, bunların hamısı dünya heyatında vacib olan ve müselmanların şövqle yerine yetirdikleri işlerdir, ancaq her bir insan esl meqsedini unutmada