Din əxlaqından uzaq yaşayan cəmiyyətlərdə insanların böyük hissəsinin həyatdakı məqsədləri bir-birinə bənzəyir. İlk baxışda bir-birlərindən fərqli görünsələr də əslində təməldə eynidirlər. Çünki həyat tərzləri dəyişsə də dünyaya aid istəkləri, bağlılıqları, ehtirasları, planları, idealları və əməlləri çox oxşardır.
İnsan xarakterinin formalaşdığı ilk illər uşaqlıq illəridir. Bu illərdə uşaqların olduqca məsuliyyətsiz və dünyadan xəbərsiz həyatı olur. Sonra məktəb həyatı və gənclik illəri gəlir.
Bu illərdəki məqsəd, çoxlu dostlar tapmaq, məktəbdə məşhur olmaq, dəbə uyğun paltarlar geyinmək, ətrafındakılara özünü göstərmək kimi klassik istəklərlə məhduddur. Daha sonra məktəb illəri sona çatır və iş həyatı başlayır. İş həyatında insan öz peşəsində yüksəlməyə, daha çox pul qazanmağa, daha üstün mövqeyə yiyələnməyə çalışır. Bunun üçün bütün vaxtını və imkanlarını istifadə edir. Həmçinin yaxşı insan tapıb evlənmək və "oğul-uşaq sahibi olmaq" üçün səy göstərir. Dünyadakı ən əhəmiyyətli hadisənin "xoşbəxt ailə qurmaq" olduğunu düşünür. Bir sözlə, insan doğulur, böyüyür, təhsil alır, iş həyatına başlayır, evlənir, övlad sahibi olur, bacardığı qədər pul və etibar qazanmağa çalışır, sonra uşaqlarını evləndirir, nəvə-nəticə sahibi olur… Beləliklə, bir neçə dünyəvi məqsəd və idealla yaşayır. Əlbəttə ki, bunların hamısı dünya həyatında vacib olan və müsəlmanların şövqlə yerinə yetirdikləri işlərdir, ancaq hər bir insan əsl məqsədini unutmada