Oqtayi her kesden cox sever,ona bir Allah kimi davranardi.
Nenelerim ve babam Mehemmed artiq qoca yaslarinda heyatlarini nevelerine hesr etmisdiler. Dunyamiz gelenlerin ve kocenlerin dunyasidir,gec ya tez onlarin gedisine ozumuzu hazirlamali idik…
Men ? Men ise asiq olmusdum…Hemde deliler kimi…Nifret etdiyim birisine asiq olmagin ne oldugunu anlamisdim. Subhesiz ki,bu sevginin onunde hec kes dura bilmezdi. Hisslerim qarsiliqli idi. Cahangir meni menden,hetda onu sevdiyimden de cox sevirdi. Birlikde quracagimiz geleceyimizde cehrayi buludlara da yer ayirmisdiq. Planlarimizin gerceklesmesine cox az qalmisdi. Atamin da isteyi ile bir ilden sonra nisanlanacaq,daha sonra ise Bakida bir universitete qebul olub,nikaha daxil olaraq oraya yollanacaqdiq. Sadece Cahangir ve men…eyni ile anamla atamin yasadigi esqin pencesine indi biz dusmusduk.
1987-ci il hem inkisaf hem de qarisiqliq dovru idi,daima deyisilen heyat terzinin arxasinca qaca bilmirdik. Evimize kicik bir televizor aldiqdan sonra ise daha da deyisilmisdi her sey. Artiq dunya gorusumuz artmisdi,xarici xeberlere qulaq asmaq,bezi meksikan seriallarina baxmaq bu qedermi zovq verermis insana? ABBA,Beatles kimi qrupplarin mahnilarini dinlemekden hec yorulmazdim. Lakin kim bilerdi ki,90-ci illerin gelisi daha pis olacaq? Her yerde sesler-sozler dolanardi SSSR dovletinin dagilib MDB-nin yaranmasindan. Hamida bu dovlet isleri ile,politika ile elaqedar bir telas vardi. Bele bir telasli gunlerimizin birinde mektebden eve tek qayidirdim. Cahangir atasi ile qardasinin esgerlik meselesine gore sehere yollanmisdi. Men ise onu dusunerek,dodaqalti mahni zum-zume ederek eve donurdum. Qemer xalagilin ceperinin yanindan kecdiyimde Oqtayi agaclari sulayarken gormusdum. O zirpi yekebas Oqtay indi lap dive oxsayirdi. 25 yasi olmagina baxmayaraq,tam bir 30-35 yasli kisilere benzeyirdi,men onun yaninda balaca bir cuce idim. Cigiz boyumla basim onun ciynine ancaq catardi. Uzaqdan her baxan onu taniyardi,saclari lap sari gunes kimi

<< 1 ... 3 4 [5] 6 7 >>