Həzrət Əli ibni Hüseyn (ə) Şəban ayının 5-də 38-ci hicri ilində Mədinədə dünyaya gəlmişdir. İmam Səccad (ə) Əhli-beyt (ə) üçün ən ağır zamanlarda yaşamışdır. İmam (ə) hələ kiçik yaşlarından İmam Əlinin (ə) hökuməti zamanı baş verən bəlaların şahidi olmuşdur. O, üç yaşında olan zaman İmam Əli (ə) şəhadətə çatmışdı. O, dünyaya gələn zaman babası İmam Əli (ə) Cəməl döyüşündə çətinliklərlə üz-üzə idi. Ondan sonra isə atası İmam Hüseyn (ə) ilə bir yerdə ruzigarın ağır günlərinin şahidi olmuşdu. (Avini saytı)
O, bütün bu əziyyətləri keçmişdi və bu müsibətlər o zaman ən zirvə nöqtəsinə çatır ki, Yezidin (lən) ordusu Mədinəyə daxil olur. Həzrət Peyğəmbərin (s) hərəminə girib atlarını orada bağlamışdılar. Sonra da ağır qətllər törətmişdilər. Bu şəhərin və hərəmin hörmətinə xəyanət etmişdilər.
İmam Səccad (ə) Bəni-Üməyyə ilə mübarizə üçün dua yolunu seçir. Həzrətin (ə) duaları dövrünün hadisələrini açıqlayır. İmamdan bizə yadigar qalan “Səhifeyi-Səccadiyyə” kitabı Ali-Muhəmməd (ə) Zəburu adı ilə məşhurdur. İslam dünyası üçün misilsiz bir əsərdir. Quran və “Nəhcul-bəlağə”dən sonra onun kimi əzəmətli kitab tapılmaz.
İmam (ə) öz atası və babası kimi infaq əhli idi. İmam (ə) Mədinənin yüz yoxsul aləsinin dolanışığını öz öhdəsinə götürmüşdü. Bu insanlar kimin tərəfindən himayə olunduqlarını heç bir zaman bilmədilər. İmam (ə) şəhid olandan sonra başa düşdülər ki, bu, İmam Səccad (ə) imiş. O, gecə vaxtı öz babası kimi yemək zənbilini çiyninə alar və yoxsulların evinə aparardı. O, buyurardı: “Gizli sədəqə Allahın qəzəb atəşini söndürər”.
Əli ibni Tavus nəql edir ki, İmam Səccad (ə) Ramazan ayının axır gecəsində 20 qulu azad edər və buyurardı: “İstəyirəm ki, Allah görsün ki, mən dünyada öz qullarımı azad edirəm. Bəlkə məni Qiyamət günü cəhənnəm atəşindən azad edər”.
O, heç bir xidmətçisini bir ildən çox saxlamazdı. Əgər qulu ilin əvvəlində alırdısa, onu Fitr bayramında azad edirdi. Qara dərili qullar alardı və onları həcc mərasiminə gətirərdi. Onları azad edər və onlara