. Hardadı bu gədə?! Lazım olanda yoxa çıxar. Axtardım axtardım. Nəhayət içəri girdi. Görən kimi yerimdə tullanıb diqqətini çəkməyə çalışdım:
-Carlooos. Hey. Carlooos, gəl kuçu kuçu.

Bananoviçlə yenə yan-yana oturmuşduq. Mən onu kuçu-kuçu deyə çağırsam da yaxşı ki başa düşməmişdi. Guya başa düşsə neyniyəcək, duxusu var söz çatdırsın.
Karlosun yanında oturan xalanı mənim yerimə göndərmişdim. Bir az çətin oldu amma şirin dil uşaqsevər xalanı yerindən durğuzar, əlbəttə. “Qadını görürsüz, tək uşağı ilə oturub orda. Həyat yoldaşı, oğlunun atası kim bilir haralardadı. Bəlkə də atıb gedib. Günahını da almıyım ama elə olmasa tək qoymazdı, o boyda mentalitetimiz var, belə olmaz bilirsiz. O qadını orda tək qoymuyun. Bəlkə köməyə ehtiyacı olar. Siz təcrübəli görünürsüz..” kimi sözlər deyib onu öz yerimə uçurtdum. Yol boyu Bananoviçin telefonundakı mahnılara qulaq asdım. O da yatırdı. Bu qədər də yatmaq olar? Gecə nə işlə məşğul olmuşdu bu?
Sevdiyim mahnılardan tapıb dinlədiyim an çiynimdə nəsə hiss etdim. Sonra yanaqlarıma ipək kimi saçları dəydi. Bu nədi?! Saçından çiyələk iyi gəlirdi. Hahahhhahahaha. Saçını çiyələyli şampunnan yuyur bu? Yoxe yox, bu uşaq normal deyil. Mənə ad qoymaq bəhanəsiynən bir işarət verdi məncə. Gey filan. Yüz faiz..
-Ay uşağ. Çək də bu çiyələyi üstümnən. Ölmüsən? Carloos. –səsimdən narahat olub yerini dəyişdi. Heç gözünü açmadı da. Ya forslanırdı, ya da cəsarət eləmirdi.
Bir az keçəndən sonra yenə çiynimə bir ağırlıq çökdü. Yuxuda da sabit dayana bilmir, qurdu oynuyurdu bunun. Saçlarından tutub çəkdim çiyələk başını.
-Aaah! Heey! –saçlarını tutub oyandı.
-Noldoo?
-You pulled my hair! (Saçımı yoldun!) –üzünü büzüşdürüb incə səsnən cırıldıyırdı.
-Nolube? Yuxudan duranda həmşə belə olursan sən? Hər yerin bir meyvəyə oxşuyur ama ruhun öküzdü. Aa bura bax. Ay uşağ. Mızıldanma bura bax. İki tel saçın əlimdə qalıb. -əlimdəki çürük banan rəngi saçlarını göstərdim. Gözləri yenə alma boyda açıldı.
-Hey, it’s my hair! What the