danışa bilmirsən? Kiminsə qəlbini qırmadan ya da ələ salmadan, gülmədən.
-Ayağına tatu elətdirən mən deyiləm.
-Birinci dəfədi görürsən?!
-Yoxe, alıb qızın adını yazmısan ora. Səysən sən? Day olar da KÖHNƏ sevgili. Beyinsiz. –dedim gülə-gülə.
-Həyasızsan. –o da güldü, ay canım, gülüşümə dayana bilmədi, haqlıdı.
-Aa mama! Mamamın ruhu girib sənə.
-Maman haqlıdı məncə. “Qudurmusan sən”
-Hardan bilirsən mamam mənə nə deyib?
-Bayaq siz danışanda qulağım oralardan keçirdi, eşitdi səhvən.
-Qulağına denən hər yerdən keçməsin, kəsilər sonra.
-Sən o mədəni atanın qızı necə olmusan, bilmirəm.
-Mamama oxşamışam. Sən atamı hardan tanıyırsan?
-Bu günlərdə buranın ən dəyərli müştərisidi, bilmirsən guya?
-Niyə mədəniyətinə görə? –dedim ələsalan bir baxışla.
-Yox, şirkətinə görə.
-Nə şirkət ə?
-Məni görəndə özünü itirirsən sən nəsə. Axx. Vurma! Burda açdığı şirkəti deyirəm də.
-Şirkət açıb burdaa??
-Ayı olduğunu düşünürdüm amma yayda da yatdığını bilmirdim.
-Nə bilime mən. Soruşmamışam ki. Yəqin deyiblər qulaq asmamışam. Bravo papaaa.. Onda atamın şərəfinə sən mənə nəsə yeməli bir şey ver buralardan.
-Onu sən eləməli deyilsən?
-Pullar hələ mənə çatmıyıb. Otaqdayam, 5 dəqiqəyə yolla belə bananlı şkaladlı bir şey, şefim mənim.

Atam sən demə Kanadada şirkət açıbmış. Bu kişi özünü nə vaxt bu qədər inkişaf elətdirdi, bilmirəm heç. İndi bütün mirasını mənə qoysa işimiz var da.. Mamagili tez bir bacı ya da qardaş fikrinə razı salmaq lazımdı.
Otağıma çıxandan beş on dəqiqə sonra şirniyyatım göndərildi. Elə bir görüntüsü var idi ki yeməyə qıymırdı insan. Amma insan. Mən isə qıydım. Vilka ya da çəngəl incə şkaladın altındakı banandan kremə qədər elə narin bir şəkildə keçdi ki.. Sonra ağzıma yayılan o soyuq dad.. Əriyən yumşaq keks.. İNANILMAZ!!!! Bu uşaq işi bilir!
Adını və vətənini bilmədiyim şeyi yeyəndən sonra otaqda bir az oturdum. Kravatın yanına qoyduğum miniona əlimi uzadıb götürdüm. “Griiitaaa” səsi hələ yadımdaydı.