ı qalxıb düşən reyslərin üstündəki qatarlar, başıaşağı tərs karusellər. Qorxaqları qusmaqdan içini çıxarda biləcəyi məkan. Kanada’s wonderland imiş adı. Mənsə dəli kimi qışqırıb ora bura qaçdığım an “Diləyin məkanı” olsun deyə qərar verdim.
Şef məni düz tanımışdı. Ya da ki karuselin ən yüksək nöqtəsində məni aşağı tullamaq fikri var idi. Əyər elə bir fikri olsa o da mənnən bir yerdə uçacağdı, xəbəri yox.
Biz tərs qatarlarda qorxaqlara baxıb güldüyümüz an onlar ağlıyırdılar. Anlamıram qorxursan nə işin var burda. Özünü göstərməkçün bilmir hara dırmaşsın belələri. Hələ yubkanan minənlərə nə deyim? Ədəbsizləərr.. Tərs çevriləndə yubka qalxır başlarına, tam da o anda gedir bütün namus-qeyrət.
Hər həyəcandolu karuselə minəndə Şefi bir daha təbrik eliyirdim, cəsarətinə və qız kimi qışqırmadığına görə. Hətta mənim pis əməllərimə qoşulduğuna görə də təbrik ettim, qovulanda. Göyün quş uçmaz, karvan keçməz qatlarına çıxan karusellərdən birinin sonuna gələndə camaatı düşürdən sarı saqqallı dayının başının qarışdığını görüb qarşıdakı yerə atdandım, şef də mənə qoşuldu. Yəni bir kruq da pulsuz amma dayının qışqırıqları müşaiyətində getdik. Ömərçikdən xoruz pipikli dayının nə dediyini soruşsam da “Mən onu tərcümə eliyə bilmərəm” dedi. Bu da nə utancaq uşağdı..
“Diləyin məkanı”ndan da belə qovulandan sonra otelə qayıtdıq.
-Şefim, təşəkkürlər.
-Bir də ora girə bilərikmi bilmirəm amma.
-Minnətləri olsun, bizim kimi əyləncəli insanlar tapıblar.
-Artıq ikili olduq hə?
-Ağır ol əəə. Get yeməyini bişir.

Sürünə-sürünə otağıma çıxdım. İstidə qalıb çürümüş süd kimiydim. Səhər tezdən dəli dana kimi fırlan fırlan.. Böyrəklərim ciyərimi “çıx burdan, çıx burdan” deyə itəliyirdi elə bil. Mədəm də olduğu yerdə hoppanıb düşürdü. Qorxu bəlkə də yaxşı şeydi. Qorxsaydım birinə minib qışqırıq haray salıb düşmüşdüm çoxdan. Qorxsaydım ürəyimlə bağırsağım yer dəyişdirməzdi indi.
Şef bu mövzularda bilgili olar deyə düşünüb FBI axtarışına başladım. Kuxnadan başqa harda