baxıre. Adam görmüyüb? Güzgüyə baxanda görmür düzdü. Tərcümə elə dediylərimi indi. Elə. Mən getdim! –deyib arxamdan “Dilək, Dilayk..” səslərinə fikir vermədən çıxdım oteldən. Xanımın nazına bax da. Özünü bəyənmiş. Xoşu gəlmədi başa düşdük, day elə görməmiş kimi baxmaq nəydi? Hələ bir ördəyə oxşuyan ağzını da büzür. Tullansıney. Nazını çəkən deyiləm.
Yaxşı bəs hara gedim? Heç yeri tanımırdım. Əsəblə öz-özümə donquldana-donquldana gedirdim. Ətrafdakı insanlara baxanda da başqa millət olduqları necə də bilinirdi. Rockçuya oxşuyan saqqallı dayılar ən sevdiklərim idi. Bakıda görə bilmədiyimiz belinə çanta taxan qızlar da tam mənim tipim idilər. Hər kəsi analiz eliyərək gedirdim. Sonda özümü bir parkda tapdım. Necə gəlmişdim heç bilmirəm amma xeyli gəzmişdim. Boş skameyka tapıb oturdum. Yorğun ayaqlarım məcbur elədi daha doğrusu. Uzaqdan əlində əsayla dik duruşlu, model gəzişli bir dayı mənə yaxınlaşırdı. Yəqin yanımdakı yer boşdu deyə düşündüm amma kepkalı kişi qabağımda dayanıb qışqırmağa başladı:
-Hey! You are a robber!! You are a kidnapper!!!! (Hey! Sən oğrusan!! Sən uşaq qaçıransan!!!)
-Nə deyirsən dayı?
-HAHAHAHAH. You stole my daughter!! (HAHAHAHAH. Sən mənim qızımı oğurlamısan!!)
-Gah gülüb gah qışqırırsan. Gün vurub deyəsən. Kepka da taxmısan, nətər gün vurub səni?
-You are a murder who killed my motherrr!! (Sən mənim anamı öldürən qatilsən!!)
-Madır zad nə deyirsən, ay dayı, ana bacını qarışdırmaye.
-How sweet you are. Can I kiss you? (Necə də şirinsən. Səni öpə bilərəm?)
-Qorxuram aa. Çək əlivi başımnan. Məqsədin nədi? Qoca kişisən, utan da azca. Kafirsiz də. Yaş baş nə bilirsiz ki.
-I realize you! You are my daughter! Oh baby, where were you? Why did you abandon me? (Səni tanıdım! Mənim qızımsan! Qızım, haralardaydın? Niyə məni tərk ettin?)
-Ay Allah, bu Kanadada mənim qabağıma bir insan balası çıxan deyil? Mən nə günah eləmişəm ki? Heç vaxt bananımı yarımçıq atıb israf eləməmişəm.
-Go! Go away! You don’t deserve me! You