u dooonntt!!!! (Get! Get burdan! Sən mənə layiq deyilsən! Deyilsən!!!!) -əsasını gözümə soxmağa çalışdığı an, arxadan qaçaraq gələn ağ önlüklülər qoca çinarı tutub apardılar. O da hələ “Go! Go!” deyə qışqırırdı. Ətrafıma baxanda bütün həyətin manyak qocalarla dolu olduğunu gördüm. AAA! Yoxsa qocalar evinin həyəti idi bura?! Kül mənim başıma! Gələ-gələ hara gəlmişəm. Kanadanın bütün qocaları da dəlidi yəni? Heç biri normal hərəkət eləmirdilər çünki.
Kepkalı dayı faciəsindən sonra ordan tez uzaqlaşdım. Çıxıb yenə boş boş gəzirdim. Qabağıma “museum” yazan bir yer çıxdı. Yəqin ki muzey olardı da. Girişdə növbə var idi. Millət pulla girirdi. Növbənin arasına keçdim. Sonra özümü yıxılmış kimi yerə atdım. Hamısı da yardımsevər idi. Bir kömək etmək həyəcanı gəldi ki bunlara. Amma bir təhər mənə uzanan əlləri itəliyib sürünə-sürünə növbəni keçdim, içəri daxil oldum. Sonra da qaçaraq koridorları keçdim. Bu manyaklığı niyə elədim bilmirəm. Nə muzeyi olduğunu bilmirdim heç. Yenə də bekarçılıq idi, neyniyək.
Uzun koridorları keçəndən sonra nəhayət qarşıma nəsə çıxdı. Bu boyda binada, bu boyda zalda hər tərəfdə 4 dənə rəsm əsəri var idi. Bütün millət də başına yığılışıb ciddi-ciddi baxırdılar. Sanki riyaziyyat məsələsi həll eliyirlər. Aralarına keçib bir neçə şəkilə baxmağa çalışdım. 3-cü sinifdə çəkməyə çalışdığımız narları da çəkmişdilər. Şəkillər yaxşıdı, bravo, malades. Amma ki, burda belə yarım saat analiz eləməli nə var ki. Nardı da hə. Yanında da iki dənə üzüm. Nə axtarırsan ki? Rəssamın səhvini? Yoxsa bir masson işarəsi? Bu varlılar qəribədilər də.
Şəkillərə baxmağa çalışdığım an bir doşan dişli oğlan mənə tərəf əyilib şəkilə baxa-baxa nəsə dedi:
-It is really magnificent, isnt it? (Bu doğurdan möhtəşəmdi, elə deyilmi?)
-Nə deyirsən, qaqam?
-What?
-Hə, vat eliyib qalarsız elə. Onu özüvü soxuşdurmağa çalışmazdan əvvəl fikirləşərdin.

Ağzını açıb baxdığı an çıxıb o biri tərəfə getdim. Bunlar da nə acgözdülər e. Qocası, cavanı qız görən kimi atdanır