ə sifətdi?
-Çay yoxsa kofe?
-Söz deyirəme sənə!
-Pankek yeyirsən?
-Kimə artislik eliyirsəne?!
-Şkalad da olsun yanında, məncə.
-ÖMƏR!!!!
-NƏ?! –bıçağı stolun üstünə çırpdı. Mən bunnan qorxaram heç?!
-Sualıma cavab ver!
-Mənalı suallar ver sən də!
-Yaxşı. Zürafənin balası doğulanda o boyda hündürlükdən düşüb niyə ölmür? Al. Səhərə kimi fikirləş indi. –deyib çıxıb getdim. Bu nə naz eliyirdi anlamadım. Dünən o qız gələndən nəsə oldu. Yaxşı, onu başa düşdük, bəlkə də o qızılı həyasızla bağlı idi. Amma ki, axşam noldu? Ya da bu günki sifət nəydi elə?
Şefin əlindən əsəbləşib özümü atəşə atdım, gedib xanımların yanına oturdum.
-Noldu, Dilək? Yemədiz yemək?
-Ahahahah, maman lap qafiyəli danışıre, Dilək.
-Sənin bu oğlun çox nazlıdı, Ayla xala.
-Eh bilirəm, bilirəm. Bura gələnə qədər milyon dəfə fikir dəyişdi.
-Niyə bəs bura necə gəldi? –mamam böyük həyəcanla atdandı söhbətə.
-Ay bu əvvəl İrlandiyada aşpazlıq kursuna getdiyi vaxtlar ordan bir uşaqnan tanış olmuşdu, elə illərdi dost idilər. Atası buranın sahibidi, bu otelin də yəni. Ömər də İrlandiyada sertifikatlar aldı, sonra İtaliyaya da gedib ordakı yarışları da qazandı axı. Nəysə, bunu keçdim. Söhbətlə əlaqəsi yox idi əslində, ahahahah. Hə, sonra bu dostu çağırdı bura. Bir neçə gün qaldı burda, bir gün kitchena, oy yəni kuxnyaya.. Dilim o qədər öyrəşib ki ingiliscə danışmağa.. Hə, kuxnyada yemək hazırlayıb, sonra burdakı şefin köməkçisi oldu. O şef də bir müddət sonra şefliyi ona qoyub getdi.
-Doğurdan bacarıqlıdı amma əlində ləzzət var. Sənə oxşamıyıb Ayla, hahahah.
-Ahahaha, canım, heç mən belə yeməklər hazırlaya bilmirəm.
-Sən saçlarınla məşqul ol, oğlun var da. Gəlin də lazım deyil sənə ahahahah.
-Həə, ay ahahah..
-AHAHAHAHAHAH, gülməyi sevirsiz başa düşdüm. Ayla xala, Ömərin bu dostu kim idi?
-Görməmiş olmazsan yəqin buralarda olar, sarışın oğlan.
-Gözləri də kivi rəngi?
-Ay hahahahah. Həə, yaşıl idi. Dayan görüm. Adı Carlos hə, Carlosdu.
-CARLOS??!!