Möhtəşəəm, öldürəcəksən məni.
Bəli, Möhtəşəm. Mamamın adı Möhtəşəm idi. Hətta bir serialdan sonra ona Möhtəşəm Süleyman da deyirdim. Atasının möhtəşəmlik arzusu sadəcə adla deyil həm də genlə keçmişdi mamaşama. Yazığ.. Heç bir insanın adı da Möhtəşəm olar?? Padşah zaddı elə bil.
Bu macəranı keçəndən sonra da mənim üçün yeni bir işkəncə başlattı xanımlar. Gülüş ustası Ayla bir paltar görüb mənə uzatdı.
-Ay Diləkcan, bu paltar sənə nə gözəl yaraşar. Uzun incə qızsan. Geyin bax bir buna.
-Mən paltar geyinmirəm axı, Ayla xala.
-Bir dəfə mənim xətrimə geyin bax. Üff. Bu xətir söhbəti qədər də mənasız bir şey yoxdu.
Axırıncı dəfə nə vaxt paltar geyinmişdim, yadımda deyil. Yəqin ki, 7 yaşımdakı ad günüm son paltar geyindiyim gün olub. Məktəb formasını çıxmaq şərtilə yubkaları da həyatımdan çıxartmışdım.
Kabinə girib ağ, üstündə xırda sarı Carlos saçı güllər olan ətəyi barbi yubkası kimi qabarıq qalan paltarı geyindim. Puff. Necə də narahat idi! Heç bayıra çıxmadan soyunmağı düşündüm amma sonra daha böyük bir bəlayla üzləşəcəkdim. İçəri girib özləri geyindirərdilər məni bu manyaklar! Yaxşısı budu çıxıb bir az fırlanıb sonra bunnan qurtulum.
Bayıra çıxan kimi məni görüb şokla açılan gözlərlə qarşılaşdım.
-Dilək, inanmıram. Sən heç paltar geyinmirdin ki.
-Ayla xala məcbur elədi.
-Ama Diləyim gör necə qəşəng görünür. Ayy inanılmaz. Mamaşanın ağzı açıq qaldı.
-Doğurdan ağzım açıq qaldı. Qıza oxşadıne, Dilək.
-Ayy ağ ağ necə yaraşdı bax. Gəlinliklə görərik bir gün..
-Yox bir! Gəlinliyimiz çatmırdı! Ağ elədiz, xanımlar. Davay mən bu narahat şeyi soyunuram, sonra da gedirik. Fso. Bəsdi bu günlük bu qədər əyləncə sizə.
Nəhayət, o paltardan da mamagilin məna dolu alışverişindən də qurtulub otelə gəlmişdim. Restoran tərəfdən keçəndə iki can düşmənimin yemək yediyini gördüm. Yanlarına yaxınlaşıb söz deməsəm ürəyim yerində durmazdı..
-Boğazınızda qalsın.
-Yemişik daha qalmadı. -şef yeməyə davam edərək ələ salırmış kimi baxdı.