-Bağırsağınızda qurusun.

İşbirlikçi mavişlərə sözümü atıb yuxarı çıxdım. Ac idim əslində amma onları görəndən sonra iştah qalmamışdı. Həm də gedib düşmənimə "mənə yemək hazırla" deməyəcəkdim ki. Zəhər zad qatardı. Dediyinə görə ən böyük zəhəri sevgisiymiş nəymiş. Gördük elə ən böyük zəhəri dilidi.
...Mənasız şeylər düşünüb yuxuya getmişdim. Daha səhər tezdən o qədər gəzəndən sonra kim olsa yorulardı; mamamla Ayla xanımdan başqa. Yəni normal insanlar yorulardı. Oyanandan sonra otağın içində key kimi fırlandığım an telefon çaldı. Otelin telefonu niyə zəng çalsın ki? Yüz faiz mama idi...
Amma düşündüyüm kimi olmadı. Telefonu götürdüm və gələn sarı səs məni çaşdırdı.
-Heey! Griitaa!
-Bananoviç? Nolub ayə nə qışqırırsan? Bildik atavın otelidi day özüvü göstərməsən də olar.
-Ash..
-Vat? Aş istiyirsən? Get de o zada de. Şefə.
-Ash..Ashagi gel.
-Aşağı gəlim? Nöşün?
-Gel. -deyib telefonu qoydu. İki dənə söz öyrənmişdi yəqin, sonrasına cavab verməyə dili çatmadı. Nə var ki aşağıda? Düşüb baxaq..
Aşağı düşdüm amma hər şey hələ ki normal idi. Restoranda da heç kim yox idi. Məzələnirdi bu tüksüz şaftalı mənnən?! Birinci mərtəbəni fırlandım amma heç yerdə gözümə ördək dodaqlı maviş oğlan dəymədi. Otelə gələndən heç arxa tərəfinə keçməmişdim. Hovuz filan. Necə idi bilmirdim. Bəlkə də oralarda olardı deyə həyətə çıxdım.
Ucu-bucağı görünməyən basenada çimən kim, üzən kim, üzməyi boğularaq öyrənən kim, uşaqlarını suyun içinə atıb travma yaşadan kim.. Bütün dəlilər toplaşmışdı yenə. Sırf bu basena macəralarından bir komedi filmi çəkmək olardı, dünyanın harası olur olsun fərq etməz.
Mən onlara baxıb güldüyüm an qarşıdan bir səs filmimi yarıda kəsdi:
-Griiitaaaa! -Bananoviç hovuzdan uzaqda besetkalar olan tərəfdə dayanıb əl eliyirdi. Səydi də bu uşaq.
Yanına getdim. Yenə əlinə telefonu alıb google translate işkəncəsinə davam edirdi.
-Bura gel. Otur sen. -deyib stulu çəkdi.
-Nə artislik eliyirsən?
-Men..Ee..Uzr istemek istedim. -özü