idmana. Görürsən də, mən deyəndə...
-Oğlun hardadı?
-Nə??
-Sənin bir oğlun var idiye Ayla xala. Yadındadı? Burda şefdi. Həyasız, çoxbilmiş, qaşqabaqlı bir şey.
-Ahahah, Dilək, bilirəm onu tanıyıram. Ahahahah.
-Çox zarafatcılsan, bilirəm, amma hardadı o?
-Bilmirəm ki, yoxdu buralarda?
-Olsa niyə soruşum?!
-Aaa.
Bu qadının beynində nə çatmırdı görəsən? Bəlkə də beyni çatmırdı. Bundan o uşağ necə olub maraqlıdı, heç olmasa fəlsəfə zad eləməyi bacarırdı. Amma ki hara getmiş ola bilərdi?
-Ayla xalaaaa, gözlə gözlə. Dayan, getmə. Ömər burda qalır?
-Həə, 517-ci otaq.
-Dəvənin belində qalardı da day niyə o qədər yuxarı çıxıb ki.
-Ay ahahaha, Dilək məni öldürəcəksən.

Ayla şizofreniyasını orda gülüşləriylə tərk edib 6-cı mərtəbəyə çıxdım. Görək qaçmış bəyimiz bəlkə otağında idi? Otağı tapıb qapıya hücum çəkdim; təpik, yumruq.. Bütün vəhşiliyimlə qapını sökməyə çalışdım. Nəhayət qapı açıldı. Aa? Şef cinsiyyət dəyişdirməmişdisə əgər, bu o deyildi. Qapını açan o qız idi, kuxnadakı qız. Şefin sevgilisi.
-Sən də məni başa düşən deyilsən indi?
-Niyə?
-Aa, başa düşdü. Azərbaycanlısan? Toxuna bilərəm sənə? –deyib barmağımı uzatdım.
-Hahah necə ki? –gülümsədi.
-Heç zad. Şef hardadı? Səhv başa düşməye. İşim yoxdu onnan, yemək. Yeməyə görə deyirdim. Başqasının malına göz dikmirəm.
-Ömər parka getdi, bu tərəflərdə vare, lunapark kimi bilirsən? Ora.
-Stres atır neyniyir orda? Nəysə, təşəkkürlər. Bir az əxlaq amma.
-Nə??
-Əlvidaaaaa..

Qızı orda sual altında qoyub parka yollandım. Gedib oturub gədənin otağında. Evli deyilsən ki. Oteldə özü də. Bir az mentalitet. Bir az tərbiyə..
Parkı axtarırdım amma iki yolda qərarsız qalmışdım, hansından dönəcəm bilmirdim. Qarşıma ilk çıxan dar cins diz qapaqlarındakı qırışları belə ortaya çıxaran qısa vahabi şalvarlı, sarı saçlı xalayla ünsiyyət qurmağa çalışdım.
-Ay xala, şalvarını qazlar dimdiyləsin, bu park hardadı göstər də mənə.
-What?
-Eyh.. Park deyirəm, lunapark vare burda.