. Belə karusellər vare fırlanan əlimə bax əlimə. Uçur göydən belə, camaat qışqrırır aaaaa filan.
-Are you tourist? (Siz turistsiz?)
-Turist? Məni deyirsən? Hə bə nəyəm? Bilmədiyin dildə danışıramsa turistəm də nə olacam. Belə məntiqsiz suallar verirsize. Mənə qulaq as sən. Bu lunapark vare. Adı nəydi onun dayan görüm. Şef demişdiye. Kanada. Kanadas vonderland. Hə. Kanadas vonderland. Necə gedim ora?
-Oh, you ask Canada’s Wonderland. Ok, turn right and go straight. You will hear the people who shout.. (Sən Kanadas vonderlandı soruşursan. Sağa dön, düz get. Qışqıran insanları eşidəcəksən.)
-Nə dedin anlamadım amma yaxşı ki əlnən göstərəcək qədər beynin var. Okey, xalaşka, mən getdim. Allah razı olsun. Kafirə bunu deməy də düz gəlmire. Axı da yenə də mən savabımı eliyim.

Xalaşqanın göstərişi düz çıxmışdı. Parkı tapmışdım amma bu boyda yerdə gəl indi şefi axtar. Əyər o da yenə buxarlanmıyıbsa.
Nə qədər fırlanandan sonra onu uşaqlarçun olan balaca yellənçəklərdə gördüm. Oturub özünü yellədirdi. Arxadan xəbəri olmadan fırlanıb itələdim.
-Elə yellənməzlər, bərk yellən.
-Hər yerdən çıxmalısan sən, vəhşi?!
-İstəmirsən özümü yellədərəm. –yanındakı yellənçəyə oturdum.
-Niyə gəlmisən?
-Əylənməyə.
-Bu səninçün azdı məncə.
-Düzdü, aksiyon yoxdu bunda. Amma belə olar. –deyib yellənçəyin üstünə çıxdım, ayaqüstə yellənməyə başladım.
-Yıxılıb ağız burnunu parçalıyanda olan 2 qram gözəlliyin də gedəcək.
-Xoş sözlərinə görə minnətdaram, şef.
-Nə söz dediyin vacib deyil, necə dediyin vacibdi..
-Filosofluq eləmə, dərdini de.
-Hansı dərd?
-Dərdin belə çoxdu bu gənc yaşında ki hansı olduğunu bilmirsən?
-Dərdim olduğunu hardan çıxarırsan?
-Türk seriallarındakı arvadlar kimi danışmaye. Pişiy neynədi sənə?
-Hansı pişik?
-Tupoyluğun tutub? Əlindəki zadları dağıltdın, sonra da nəsə kəkəliyib yoxa çıxdın.
-Yorulmuşdum, nə var ki burda?
-Səhər tezdən yoruldun? Nə qədər yeməy hazırladın ki? Heç restoranda adam yox idi bir şey ki.