m. Dodaqları ördək dodağına oxşuyurdu. Deyəsən hələ o makyaj şeylərindən də sürtmüşdü, belə qırmızı dodaq heç məndə yoxdu ki.. Bunun normal oğlan olduğuna elə ilk baxışdan şübhələnmişdim.
Stüardetsisalar (yenə düz olmadığına əminəm) səhnəciklərini göstərdikdən sonra kəmərlər bağlandı, telefonlar söndü. Bu tüksüz kivi yenə nəsə qurdalanmağa başladı. Yaxşı ki, kəməri bağlı idi. Heç olmasa ayağa dura bilmirdi. Cibindən telefonunu çıxardı ama rahatlaşmadı. Yenə bütün ciblərini yoxlamadan keçirdi. Axtardığı hər nə mənasız şey idisə tapa bilmədi. Of-puf elədi, sonra da dönüb baxdı. Deyəsən bayaqki baxışdan sonra gülməyə cəsarət eləmədi, qorxaq ceyran baxışlarıyla danışdı:
-Hello.
-Hello.
-Can I ask a question? (Sual verə bilərəm?)
-Haycan?
-I have a problem about my earphones. Can you help me? (Qulaqcıqlarımla bağlı problem var. Kömək edə bilərsiz?)
-Nə deyire bu?
-What? (Nə?)
-Sənə “vat” elə. Nə deyirsən? Anlamıram. Mən anlamır. No anlamaq.
-Can you speak English? (İngiliscə danışa bilirsiz?)
-Neett dəə. Yox. No. Həə no.
-Sorry... –səsimdən qorxub üzünü çevirdi. Səsimdən mən də qorxurdum, bu yazığ necə qorxmasın. Deməli bizimkilərdən deyil bu. Artistliklərinnən bilinirdi elə. Nə dərdi var bilmirdim. Nə dedisə başa düşmədim. Help zad, kinolardan düz eşitmişəmsə kömək istədi ama neyniyək, gülüm, başa düşmədim. Ölkəyə gəlirsən öyrənərdin dilimizi, qalmazdın helpsiz.
Telefonuyla oynamağa başlamışdı. Telefonu söndürün dedilər də. Nə vacibdi ki, bir az dözə bilmirlər də.. Əlimi telefonun ekranına vurub “Söndür” dedim. Yenə qanmadı deyəsən. Mənasız mənasız üzümə baxdı.
-What?
-Söndür deyirəme, uçuruq. Olmaz.
-I cant understand you. (Sizi başa düşmürəm)
-Hay? Ee.. Nətər başa salıme buna. Telefon olmaz. Yox. No telefon.
-Oh, airplane mode is on.(Uçuş rejimindədi) –dedi gülümsəyib. Güləndə o rəngarəng dodaqları gözümə girirdi. Qızdı nədi bu?!
Nəysə, yenə başa düşmədim. Yola verək də daha neyniyim. “Hə, oldu” dedim. Bir də vat desə