n incə əllərimin içinə Şef!
O gəlmədən tez stoluna yaxınlaşıb gözümün qarşısındakı ilk şey olan duzu yeməyinə yağış kimi yağdırdım. İstiot töksəm bilinərdi; niyə rəngsiz istiot yoxdu ki?! Yeməyi duza qərq edənnən sonra qırağa çəkilib gizləndim. Və budur, 5 dəqiqə sonra qurbanımız yeməyinə doğru yaxınlaşmaqda idi. Qaraşın, uzun boylu qurban saat 12 istiqamətində masaya yaxınlaşıb oturdu. Üzündə heç bir şübhə hissi və ya gərginlik görünmürdü. Ya da onu anlamamaq bizim mallığımız idi. Söhbəti dağıltmayaq; qurbanımız qarnını doyuracağından əmin hərəkətlərlə yeməyini dadmağa cəsarət göstərdi. Və tam da o an olanlar oldu..
-Ahahahahahahhahahahaah. -dedektif Dilək qurbanımızın üz ifadəsinə dayana bilməyib güldü. Şef isə öskürəkdən boğulmadan su içməyə çalışırdı.
-Nətəərdi yeməyin? Yaxşı hazırlamısan? Ahahaha.
-Sən məni öldürmədən əl çəkməyəcəksən?
-Bir saatdı burda dedektiflik eliyirəm. Qatil kimi yaxınlaşıb bıçağla badımcan kimi doğruya da bilərdim səni.
-Qəlbini doğramısan sən.
-Bir damcı duza görə artisliy eləməye mənə.
-Bir damcııı? Damcııııı??
-Yaxşı, yaxşı ağlama. -deyib qoluna yavaşımsı bir yumruq vurdum. Güldü. Mən də bir az gülümsəmişdim ki:
-Dişlərivi ağartmaye mənə. Sən də o kivinən iş birliyi qurmuşdun. Əfv yoxdu! -deyib forsumu da orda qoyub getmək istiyirdim ki, hirsdən şişmiş Cörlös gəldi.
-You said her?! (Sən ona dedin?!) -əsəblə amma qışqırmadan şefə dedi.
-I should! (Deməliydim!)
-Was that your responsibility? We were friends!! (Bu sənin məsuliyyətin idi? Biz dost idik!)
-That's why I said that! I cant let my friend lie to anyone! (Elə ona görə dedim! Mən dostumun kiməsə yalan deməyinə icazə verə bilmərəm!)
-Əəəə bir bir!
-I know why you did that! (Bunu niyə elədiyini bilirəm!)
-Why? (Niyə?) -şefin qışqırığından əsər əlamət qalmamışdı.
-Dayanun daaa! Səsiviz başıma düşdü! Bir adam olun! İkiviz də heyvansız!! Heeeeyvaaaan! Carlos çıxıb getdi.
-Paa nazına bax bunun.
-Off Dilək of!
-Oooo sənə