nolub?
-Niyə beləsən sən?
-Həkimin əlinnən düşmüşəm. Gülmə! Sənə dedim gülmə! Əfv yoxdu! Sən də onnansan.
-Düz deyiblər sənə dəyər vermiyənə vaxtını xərcləmə.. -deyib üzünü çevirib getdiyi an arxadan səsləndim:
-Hardan bilirsən dəyər vermirəm?
-Diləəəək.
-Mamaşa? –Şef arxasına baxmadan çıxıb getdi.
-Dilək, universitet oxumalısan.
-Ha?
-Bakıda oxumadın bəyənmirəm dedin təhsili. Buranın ki təhsili yaxşıdı. Oxu da burda.
-Bununçun hərarətnən gəldin?
-Birdən ağlıma gəldi də az.
-Ma, mən ingiliscə bilmirəm.
-Öyrənərsən də. Bir il burdayıq. Dili öyrən, o biri il də sənədlərivi verərik.
-Ee maa, işin gücün qutarıbe sənin.
-Ay qız, nəsə oxu da axı.
-Atam məni şirkətinə tullamağı fikirləşir də neynirəm oxuyub.
-Sən istəmirsən axı.
-Aaa nə yaxşı yadına düşdü istəmədiyim ma. Mən fotoqraf olacam. Bilmirəm eşitmisən ya yox.
-Az ol daa. Gəl fotoqraflıq oxu lap. Öyrən dili oxu.
-Yaxşı da yaxşı. Oxuyarıq.
Mamamı atıb şefin yanında getdim.
-Mənə ingiliscə öyrət!
-Niyə? Sevgilinnən danışacaqsan?
Qabağına qoyduğu bir stəkan suyu alıb üzünə atdım. Heç nə demədən çıxdım ordan. Susmaq ən böyük cəzadı! CƏZA!!!!!!!!
Oyanandan heç nə yemədiyim yadıma düşdü. Başıma açdıqları oyunlardan iştah qalmışdı ki heç. Fotoaparatımı götürüb bir az sənət yaratmaq qərarına gəldim. Oteldən çıxanda şef dalımca qaçıb "Dilək, mən elə demək istəmədim" filan desə də bir milçək vızıltısı kimi qəbul eliyib oranı tərk etdim.
Gördüyüm hər yeri, hər şeyi çəkirdim. Həm də belə itməyəcəkdim. Ən yaxşısı da o idi ki küçədə şəkil çəkəndə heç kim mənə Azərbaycandakı kimi qəribə qəribə baxmırdı. Camaatın şəklini də çəkirdim hətta. Amma bu arsız gədələr hər yerdən qabağıma çıxırdılar da!
Sarı köynəkli bir oğlan skameykada oturduğum an yanıma gəldi. Üzündəki səviyyəsiz gülüşlə göz vurdu.
-Take my photo, baby. (Mənim şəklimi çək, "beybi")
-Beybi nədi ə?
-Oo, you are a tourist. I like tourists. I can teach you english. (Oo, sən turistsən. Turistləri