Kim bilir yenə aralarında kimin saç başından, ucuz paltarlarından danışıb gülürlər..
Aşağı düşüb restoranda xanımları tapdım. Hamısıyla bir-bir maç-quc da elədim. Aa! Ayla xalanın yanında şefin otağındakı qız oturmuşdu! Baay. Gəlin qaynana gəzirlər uje bunlar?
-Dilək, Leylanı tanıyırsan? -Fenli Ayla yanındakı gəlinini göstərdi.
-Aa biz bir dəfə qarşılaşmışdıq, Ömərin otağında. -qız məni tanıdı aha!
-Ay bilmirsən, Dilək? Leyla mənim qızımdı. -Ayloş fəxrlə danışırdı.
-Aaaa? Bu yəni Leyla sənin qızındı? Yəni Ömərin bacısıdı? Gəlinin deyil bu sənin?
-Ayyy ahahhaah ay Diləək. Nə zarafatcıl qızdıye bu. Nə gəlin? Ay ahahahha. Mən o qədər yaşlı deyiləm hələ ayy.
Çaşmışdım bir anlıq. Deməli bu şefin bacısı idi. Belə baxanda oxşuyurlar əslində. Həə, oxşuyurlar. Aylaşka yalan demir, qızıdı yüz faiz.
Mənim xanımlar tərəfindən sorğu-suala çəkildiyim an düşmən cəbhə olan Bananoviç yeməyə gəldi, oturub nəsə sifariş verdi. Gözü məndə idi. Aha əlimə mamam kimi möhtəşəm bir fürsət düşdü! Tez kuxnaya qaçdım. Şefdən Carlosun yeməyini kimin hazırladığını öyrənib gözəl bir səhər yeməyi hazırlatmağ niyətinə düşdüm. Bu dəfə ləvazımat da çox idi. Əlimə acı olan nə keçdisə balına, çayına, suyuna qarışdırdım. Ahahahahah. Görsün kimnən oyun oynadığını.
Yeməyini ona aparanda gizlinnən baxırdım. Və budur sevgili Bananoviç zıkkımlanmağa başlamışdı. Yediyi bal acı olduğuna görə sifətini büzüşdürüb su içdi. Ahhahahahaha. Duzlu su xoşuna gəlmədi diyəsən, rəngi dəyişdi bədbəxtin. Yəqin başa düşdü ki, başqa heç nə dadmadan çıxıb getdi. Əsəbi əsəbi getdi ama. Forsunu yesinlər.
Kuxnadan şefin üzünə baxmadan çıxdım. Mamamgilin yanında getsəm çənələrindən qurtula bilməyəcəkdim. Ağlıma qaçış məkanı olaraq “Diləyin məkanı” gəldi və qurtuluş üçün ora yollandım. Amma bu dəfə mamamdan bir az pul aldım. Yenə boş-boş fırlanmaq istəmirdim çünki.
Gedib bütün məkanı gəzdim, aksiyonlu karusellərin hamısına mindim. Amma bir şeyi hiss etdim ki, tək olanda heç bir marağı və mənası yox idi. Bu