cibimdəki nauşnikləri boynuna doluyub boğacaqdım.
-What?
Dediyimi eləməkçün nauşnikləri cibimdən çıxaranda baxıb yenə mənasız sevinclə güldü. Gülməyi nə çox sevire bu da. Görməmiş kimi atdandı üstümə, aldı əlimdən. Aa üzsüz.
-Ay uşağ!
-That is what I exactly want. (Bu tam da mənim istədiyim şeydir)
-Yenə vat diyir. Mən diyirəme indi sənə vat. Neynirsən?!
-Sorry. I have said you, I cant find my earphones. Can I use it? (Bağışlayın. Sizə demişdim, qulaqcıqlarımı tapa bilmirəm. Bunu istifadə edə bilərəm?)
-Belə uzun danışma da. Aydan başqa heçzad başa düşmürəm.
-Just one minute. (Sadəcə bir dəqiqə gözlə)
-Hə, bunu bildim baa. Bir dəyqə. Cast nədi bəs?
Nauşniklərimi sahiblənib telefonuna taxdı. Sonra orda nəsə axtardı. Mahnı qoyub nauşnikin birini mənə verdi, birini də öz qulağına. Ürəyimdən bu nə romantika eləməyə çalışır demək istəyirdim ki..

İlk öncə düşüncələrinizə, dəstək və həvəs verici rəylərinizə görə təşəkkürlər. Bölümləri bir az uzun yazmaq haqqında onu deyə bilərəm ki, bəzən uzun yazanda bir az mənasız şeylər yazıram)) Yenə də daha uzun yazmağa çalışacam. Görək necə olur. Amma bağışlayın, gənclər, hekayə maraqlı yerində bitməlidir.:))

Nauşniklərimi sahiblənib telefonuna taxdı. Sonra orda nəsə axtardı. Mahnı qoyub nauşnikin birini mənə verdi, birini də öz qulağına. Ürəyimdən bu nə romantika eləməyə çalışır demək istəyirdim ki, başlayan mahnı qulaqlarımdan beynimə çatdıqda yerimdə dura bilməyib qışqırdım. Ayağa qalxmaq istəsəm də kəmər olduğum yerə yapışdırdı məni. Amma qışqırığımı hamı eşitmişdi ki, xorultular kəsilmiş bütün samalyot əhli mənə baxırdı. Samalyot yox təyyarə. Hətta məni buralara atıb atamla biznes şeyində oturan mamam pərdənin arxasından səsimi tanıyıb qışqırdı:

-Diləəək?! Noldu neynədin yenə?
-Ay maaa.
-Ay anormal, neynəmisən?
-Bu mənim ən çox xoşladığım mahnıdı maaa.
-Offff..

Ailəlikcə hər kəsin diqqətini üstümüzə cəlb etmişdik. Sonra da mənə anormal deyir, ordan bura qışqıran elə bil özü