ü deyildi.
Biz mamamla bu qısa və vəhşi dialoqu apararkən nauşnik qulağımdan çıxmışdı. Mahnı mənim ən sevdiyim mahnı idi; Rolling Stones-Doom and Gloom. O gitara səslərini eşidən kimi bütün hüceyrələrim oynamağa başlıyırdı. Mən depresiyalar içində, salfetkalara israf edəcək qədər, gözdəki yaşları qurudan mahnıları dinləməyi bacarmırdım. Əgər bu ağız büzüşdürücü heyva da romantika eləmək istəyib elə bir mahnı qoysaydı, parçalayardım. Hazır havadaykən tutub atardım hətta. Amma azca, saçının bir teli qədər gözümə girdi.
Mən yerimdən tullanıb qışdırdığım saniyələrdə bu balaca dovşan şokda idi. Ağzını açıb mənə baxırdı. Bəs bu xaricilər bizdən aktiv, bizdən dəli idilər noldu? Əgər Kanadada da hamı belə idisə mənim ürəyim sıxılardı ki. Ürkək baxışlarla üzümə baxırdı, nauşniki götürüb qorxa-qorxa mənə uzatdı. Neyniyəcəm, vəhşi kimi alıb qulağıma taxdım.
-Başdan qoy, getdi mahnının yarsı. Başdan başdan.
Hələ şokdan oyanmamışdı, qorxaq ceyran.
-Vat demə. Ver telefonu bura özüm eliyərəm. –deyib ayfonunu əlindən aldım. Mahnını başa qoydum. Vəə başladı. Gözlərimi yumub oturduğum yerdə ritmə uyğun olaraq oynamağa çalışdım. Nə təsadüf, mənim səsimə oyanmayan dayı da tam uyğunluqla xoruldayırdı. Ruhu musiqiçi idi demək ki.
Mahnı qutaranda gözlərimi açdım, yenə mal mal gülərək mənə baxırdı. Bu ələ salmaq baxışıydı nəydi ki bu nə demək istəyirdi belə?!
-Nolub? Nə gülürsən?
-You are crazy. (Sən dəlisən) –gülümsəməsini pozmadan başa düşmədiyim nəsə dedi.
-Allah bilə söyüre.
-I dont understand what you are saying, but.. (Nə dediyini anlamıram, amma..)
-Yenə vat. 500 vat elektrik versəm sənə bir də onu deməyinə tövbə eliyərsən. Nəysə, başqa nə mahnılar var burda.. –deyib telefonunu qurdalamağa başladım. Musiqi zövqünü bəyəndim. Deməli əsəblərimə toxunmayan bir nöqtə var idi bunda.
Telefonundakı bütün mahnılara tək-tək qulaq asırdım, nauşniklərimi də almışdım əlindən. Nə qədər vaxt keçmişdisə bu.. Bu. Nəydi bunun adı? Ördək, kivi, heyva, ceyran.. Bu