adlar daha çox yaraşırdı düzdü. Ama görəsən öz adı nəydi? Camış kimi də yatırdı. Ama ki adını öyrənməsəm beynim buxarlanacaqdı.
-Heeey. Ördəkçə. Oyan. Ay uşağ. Oyaaaaaaaaan. –Qış yuxusuna getmiş ayı qışqırığımdan oyandı. Oyandı deyəndə ki, yerindən tullandı. Bu samal..təyyarə enənə qədər bu uşaq sarılıqdan ölməsə mamamın adını dəyişəcəm.
-Hey?!
-Helloooo. –Əl sallıyıb güldüm üzünə. Həmişə o gülməyəcəkdi ki.
-What are you doing?! (Sən nə edirsən?!)
-Şokdan ayıl söz deyəcəm.
-I will die here.. (Burda öləcəm)
-Hə, hə. Düz deyirsən. Oyan. Şokdan ayıl azca. Bilirəm söyürsən. Eybi yox. Yuxulusan deyə keçirəm.
Of pufladı yenə. Mən niyə oyatdım ki bunu?! Başladı yenə qurdu oynamağa. Kəmərlər də açılmışdı. Oturub dururdu elə. Bu qurdunu sakitləşdirməyə çalışdığı anda yeməklər gəldi. BİR DƏQİQƏ! BANAN! YEMƏKLƏR ARASINDA BANAN VAAR! Adsız şəxsiyətin üstündən atdanıb banana hücum çəkdim. 3 dənə bananı sahiblənəndən sonra yerimə oturdum. Mənə cinayətkara baxan kimi baxırdı. Doğrudu, banan üçün kimisə öldürə bilərdim.
-Banana?
-Banan.
-Banana.
-Banaaaaaan. Sənin.. Şey.. Adon. Ad. Adın. Nəydi? –ağzımdakını yeyərkən danışmağa çalışırdım. Belədə daha da dadlı olurdu.
-W..
-Sus! Diyan. Nəydi ad ingiliscə. İz.. Vot iz neym. Neym hə. Neym. Sənin?
-Name? (Ad?)
-Həəəə. Neym. Nədi? Sənin neym. Vat neymsən?
-I guess you ask my name. Carlos. (Adımı soruşduğunu düşünürəm.)
-Vaaat? Karlos?
-Yes. My name is Carlos.
-Ahahahhaa. Karlos nədi? Hahhahah.. İt kimi. İt adı qoyublar sənə. Dəhşətsiz də.
-Why are you laughing? (Niyə gülürsən?)
-Ay uşağ, atan anan səni heç istəmir? Bədbəxt. Məncə sənə banan yaraşır. Çürük banan. Saçının rəngi də uyğundu. Çürük banan.
-Banana?
-Hə. Carlos Bananoviç.
-Hahahha. I like that. (Bunu sevdim.) –gülə gülə nəsə dedi. Yəqin xoşu gəlib. Gələr də, dünyanın ən gözəl varlığının adını sənə verdim. Dua elə. O da mahnıların xətrinə.

....-Maa, bəsdi də bezmədin?
-Hələ 1 saatımız var, neyniyək boş